Opening Galerie K44 in Røros

Vandaag is het een lange en vermoeiende dag geweest. Vanochtend ben ik om 8.45 uur met Kari meegereden naar Røros. Nog wat laatste voorbereidingen, o.a. het wassen van 10 dozen Nederlandse aardbeien, voor de opening om 12 uur. Svein, de zoon van Kari en mijn buurman, speelde 2 stukken op zijn saxofoon bij de opening. 1 stuk had hij zelf gecomponeerd en vond ik eerlijk gezegd ook het mooiste. Matjo kwam tegen twaalven ook even kijken. Even tussendoor van zijn werk, want hij moest gewoon werken. Lief van hem. Een Nederlandse vriendin uit Røros was er ook om 12 uur, heel erg leuk. Zij woont hier al 10 jaar, maar liep toch nog steeds tegen bepaalde noorse gewoonten aan. Dat alles bijv. op het laatste moment gebeurt. Dat was ook het geval met de galerie. En dat vond ik soms best wel erg vermoeiend. In Nederland was ik gewend dat alles ruim van te voren bekend was en had je genoeg tijd om alles voor elkaar te krijgen.

De hele middag was er volk in de galerie. Eleonie en haar 2 kids kwamen ook even binnenwippen, evenals Hein en Danielle, erg gezellig. Ik had niet altijd aanspraak, en dan was het soms wel stil. En de tijd ging ook niet erg snel. Na vijven moest er weer het een en ander overlegd worden en tegen half 7 reden we dan eindelijk terug naar Tolga. Volgende week sta ik maandag, dinsdag, woensdag en vrijdag in de galerie en dan ook nog zaterdag de 14e. Dat zie ik op zich wel zitten. Ik rijd 's ochtends al met Matjo mee, die moet toch naar zijn werk in Røros. De galerie gaat pas open om 11 uur, maar ik kan de tijd vullen met nieuwe mandalatekeningen, flyers maken voor de yogalessen en ik kan ook nog op de koffie bij de Nederlandse vriendin in Røros. De galerie is open tot 17.00 uur, om half 5 komt Matjo naar de galerie en dan rijd ik na sluitingstijd weer met hem mee naar huis.

Op de terugweg vanuit Røros kreeg ik een telefoontje uit Nederland. Mijn jongste broer belde met de vraag of we plek voor ze hadden in augustus. Onder voorbehoud, maar dit was toch wel een superverrassing! Natuurlijk hebben we plek voor ze.

Over het huis in Vingelen is nog niets bekend. Matjo heeft een voorstel voor de huur gedaan, we vonden de huurprijs met daarop nog de gemeentelijke belastingen iets aan de hoge kant. De eigenaar zou erover nadenken. We hebben donderdag gezegd dat we graag langs willen komen om erover te praten samen. Maar hij heeft nog niet gereageerd op deze mail. Even afwachten dus.

Expositie en trainingstrip

Weer een weekend vol met belevenissen achter de rug.
Donderdagnacht en vrijdag heeft het weer gesneeuwd. Eerlijk gezegd ben ik nu wel uitgekeken op de sneeuw :-) Maar goed, zo gaat dat hier. Volgens Kari duurt het dit jaar lang voordat de sneeuw weg is. Vergeleken met vorig jaar, toen lag er met Pasen al bijna niks meer en was het in april heel warm voor de tijd van het jaar met temperaturen van 20 graden. Door de sneeuw ging de paardrijles van Loreena vrijdag eind van de middag niet door, dat gaat straks om 6 uur gebeuren.
Zaterdag zijn Matjo en ik eerst met z'n 2en boodschappen gaan doen in Tynset. 's Middags heb ik Kari opgehaald en zijn we naar Røros gereden, naar de galerie in de kerkstraat 44 in Røros. We hadden een bespreking met de 2 andere dames die ook in juli gaan exposeren in deze galerie. We huren de galerie dus met z'n vieren voor de maand juli. De 2 andere dames heten Cristel en Britt. Cristel maakt keramiek en Britt beelden. Vooral Britt had hele goede tips om de galerie in te richten. Omdat in juli er heel veel toeristen komen, was het voorstel om 7 dagen per week, van 10 tot 18 uur open te zijn. Ik ga de 1e week zoveel mogelijk in de galerie staan. Alleen 5 juli niet, want dan haal ik Evelien (van de noorse cursus in België) op van het station in Tolga. Ze blijft een kleine week bij ons logeren, gezellig! 7 dagen per week open is aan de ene kant best veel, maar aan de andere kant is de kans groter om te verkopen.
Van 20 tot 30 juli is het Olsok, een cultureel evenement hier in de omgeving en ook in Tolga. Ik ga die dagen ook nog exposeren in de galerie van Kari. Ben heel benieuwd hoe dat allemaal gaat verlopen en wat de reactie op mijn mandalatekeningen zijn.

's Avonds zijn we naar Mel en Nigel gegaan voor een filmavondje. Mel had de laatste Startrek film op haar pc staan, en die hadden we dus nog niet gezien. Het was een goede film en een gezellige avond. Mel vroeg of ik soms zondagochtend mee wilde met een trainingstrip met de honden. Nou, daar had ik wel oren naar!

Trainingstrip met de hondeslee.

Dus ben ik vanochtend om half 7 m'n bed uitgerold (wel heel vroeg voor de zondagochtend, maar je moet er wat voor over hebben) en om 7 uur zat ik in de auto richting Kåsa. Daar aangekomen hadden Mel en Nigel de honden (28 in totaal) al in de truck geladen en konden we naar Oversjødalen. In Oversjødalen hebben we de sledes (3) en de honden uitgeladen. Ondertussen was ook Dennis gearriveerd met zijn eigen slee. En toen konden we op pad. Het was prachtig weer, temperaturen iets onder nul. Dennis en ik hadden beiden 6 honden, Mel en Nigel beiden 8. Het was hard werken zo nu en dan, omdat ik wel eens van de slee moest om te duwen. En door die losse sneeuw is dan niet echt makkelijk lopen. Maar het was weer een superervaring. De tocht was dit keer een kleine 30 km. Dennis heeft nog een filmpje gemaakt, terwijl hij achter me reed/gleed. Het filmpje staat op Facebook. Om kwart voor 12 reden we weer terug naar Kåsa.

Galerie en huis

Vandaag de 1e dag in de galerie in Røros. Dat was weer een heel gedoe. Gisterenavond om 22.45 uur belde Kari, dat gisterenavond de sleutel was afgebroken, toen iemand de deur op slot probeerde te doen. Omdat ik geen vervoer heb (ik zou met Matjo meerijden) en de deur dus niet open kon, zou vandaag de galerie gesloten zijn en zou ik nog bericht krijgen hoe en wat. Prima, kon ik vanochtend lekker uitslapen. Maar om 10 uur kreeg ik een smsje van Britt, één van de andere kunstenaars. Of ik wat vroeger wilde komen dan 11 uur, ze was nu in de galerie en dan kon ze me nog het een en ander uitleggen. Juist. Dus heb ik vanochtend de trein van 11.10 uur genomen naar Røros. Ik was er rond 11.45 uur en heb tot 5 uur vanmiddag dus alsnog in de galerie gestaan. Ik had mijn tekenspullen meegenomen en ben begonnen met de volgende mandala te tekenen. Af en toe kwam er wat volk binnen, ik heb nog een paar dingetjes van Britt verkocht. Helaas nog niks van mezelf, maar afgelopen zaterdag is er wel een klein kussentje van me verkocht. Aan het eind van de middag kwamen er ook nog wat Nederlanders binnen, ook gezellig. Morgen weer een dag.

Vanavond zijn we naar Vingelen geweest om te praten met Kjell Steinar Haugli over de huurprijs van het witte huis. We zijn overeengekomen en vanaf 1 augustus is het huis beschikbaar. Dus gaan we in augustus weer verhuizen en dit keer blijven we voor lange tijd daar wonen. Tenminste, dat is de bedoeling. Loreena is helemaal dolgelukkig, want ze krijgt weer een grote slaapkamer (3,35 x 4 m). Ook Tino is inmiddels gewend aan het idee. We doen het lekker op het gemakje, we hebben een hele maand de tijd, want per 1 september zeggen we het huis hier in Tolga op.

Ons volgende huis in Vingelen.

Opening Galerie Gjelten

Gisterenmiddag en -avond heb ik Kari meegeholpen met het opknappen van de ruimte, die nu haar galerie is. De hele middag en avond staan verven, het halletje moest opnieuw geverfd worden. De muren zijn nu turkooise blauw. Verder mijn mandalatekeningen nog opgehangen en vanavond 18.00 uur was het dan zover: de officiële opening. Ik was er om 17.15 uur, zodat ik nog wat fruit kon klaarmaken en de glazen kon neerzetten. Tegen zessen arriveerden de eersten van velen. De opening was in het kader van Olsok. En het thema van Olsok is dit jaar: retro. Dus of ik retro gekleed kon komen. Uh ja, eens even kijken in mijn kledingkast of ik nog wat had. Want met de verhuizing naar Noorwegen had ik heel veel weggedaan. Gelukkig niet mijn fluwelen lapjescolbert met schoudervullingen. Die had ik ooit eens eind jaren 80, begin jaren 90 gekocht. Hoedje van Loreena op mijn hoofd, broek met wijde pijpen aan en zo moest het maar. Het bleek een geslaagde outfit te zijn. Kari had een jaren 60 jurkje aangetrokken en er kwamen ook nog 3 dames in jaren 60 jurken langs. O.a. de lerares van Loreena. Erg leuk.
Er was veel belangstelling. Niet alleen voor de galerie, maar ook voor mijn yoga cursus en de workshops mandalatekenen. Ik had nog snel folders gemaakt hiervoor en daar zijn er een aantal van meegenomen. Misschien dat ik zelfs in Kvikne yogales kan gaan geven, maar daar hoor ik nog van. Kortom, een veelbelovende avond. Ben benieuwd naar het vervolg. Er was ook nog een journalist van de Østlendingen. Hopelijk schrijft hij ook wat over de mandala workshops.
Maandag, dinsdag en vrijdag sta ik in de galerie, van 12.00 tot 18.00 uur.

Olsok

Zondagavond rond 18.15 uur, ben ik met Kari meegereden naar haar seter. Daar zouden we een evaluatie hebben met de andere mensen van de galerie in Røros. Wij waren er iets over half zeven. Erg leuk om zo'n seter eens van binnen te zien. Geen stroom, waterkraan buiten, net als de wc. Superbasic dus. Kari vertelde dat ze er erg graag kwam en dat het altijd als vakantie voelde als ze een paar dagen in haar seter zit. En dat kan ik me heel goed voorstellen.

De avond bleek verschrikkelijk saai te zijn. Niks evalueren, alleen maar vergaderen over het komende jaar, over verzekeringen, huur enz. Maar ik stop eind juli, dus voor mij totaal overbodige informatie. En het duurde maar, en duurde maar. Ik was pas om 12 uur 's nachts thuis. Pfff, niet echt voor herhaling vatbaar. Zelfs Kari vond dat het allemaal wel erg lang duurde.

Maandag- en dinsdagmiddag heb ik in de galerie van Kari gezeten. Maandag was erg saai. Er kwam maar 1 persoon langs en het was ook niet echt weer om lekker buiten op de veranda te kunnen zitten. Nogal grijs weer en een graad of 14. Ik heb maar weer een mandalakaart getekend en wat tijdschriften gelezen. Ik was blij dat Kari om een uur of 4 weer terug was. Dinsdagmiddag was het heerlijk weer, dus kon ik lekker buiten zitten tekenen. Er kwamen gelukkig ook wat meer mensen langs en ik heb zelfs nog 2 kaarten verkochten. En ondertussen 4 personen die zich ingeschreven hebben voor de yogacursus.

Gisterenavond was het Innflyteretreff, oftewel een bijeenkomst voor mensen die afgelopen jaar/jaren in Tolga zijn komen wonen. Peter, Ingrid en Femke en Hein en Danielle waren er ook. Verden nog een gezin uit Litouwen en een aantal Noren. De avond begon om 20.00 uur en was om 22.00 uur afgelopen. We kregen wat te horen over de geschiedenis van Tolga, wat best interessant was. Verder werd er nog wat eten geserveerd, keuze uit verschillende hartige taarten, erg lekker. En nog wat gezellig gekletst met deze en gene.

Vanmiddag gaan we naar Hodalen. Eerst naar een boerderij met kruidentuin, waar ook een kleine markt is. En daarna naar de veiling in de Fjellstue. Daar hebben we ook de Hodalen Hutspotdag gehouden. We gaan met z'n drietjes: Matjo, Tino en ik. Loreena gaat naar moderne dans hier in Tolga. Dat vindt ze toch wat leuker. Voor ons wordt het de eerste veiling. Veilingen worden hier regelmatig gehouden, dus ik ben benieuwd hoe dat in zijn werk gaat.

A.s. zaterdag haal ik mijn spullen terug uit de galerie in Røros. Ik heb zondagavond nog wat foldertjes over workshops mandalatekenen meegegeven aan degene die deze week in de galerie staat. Ik hoop dat dat nog wat oplevert. En verder zijn we tussen de bedrijven door aan het inpakken.

Olsok 2

Woensdagmiddag zijn we nog naar Hodalen gereden, waar we Hein en Danielle aantroffen, die heerlijke versgebakken Nederlandse stroopwafels stonden te verkopen op de brukmarked. Een brukmarked is een markt(je), waar ze spullen verkopen die je kunt gebruiken.

Matjo en Tino op de het marktje in Hodalen.

Daarna zijn we naar de Fjellstue gereden voor de veiling. Matjo houdt helemaal niet van tweedehands en gebruikte spullen, maar ik zag wel een aantal dingen, die wel de moeite waard waren. De veiling ging als volgt in zijn werk: de veilingmeester of zijn assistente liet een voorwerp zien en vraagt vervolgens wie er een bod op wil doen en hoe hoog. Dan roept iemand in het publiek een bedrag, en vervolgens nog iemand en zo gaat dat verder tot er niemand meer biedt. Eenmaal, andermaal, verkocht. Het voorwerp wordt door de assistente naar de bieder gebracht, die het bij de balie gelijk af kan rekenen. Tino had het al snel gezien, dus zijn we weer naar huis gegaan. De volgende keer neem ik een stoel mee en ga er de hele middag of morgen zitten. Op de terugweg nog even een aanplakbiljetje over de yogacursus op het prikbord bij de Fjellstue geprikt. Je weet het maar nooit.

Vrijdagmiddag stond ik nog een keer in de gallerie van Kari. Er kwamen in het begin een aantal mensen langs, de rest van de middag was erg rustig. Gelukkig weer lekker weer, dus kon ik weer buiten zitten tekenen. Ook nog een paar kaarten van mezelf verkocht, dus vooruit maar weer.

Zaterdag ben ik met Matjo naar Røros gereden, om mijn spullen uit de galerie daar te halen. Dat avontuur is weer afgelopen. Conclusie: leuk om eens in een galerie te hangen, maar ik denk nu dat een galerie zoals deze niet de juiste plaats is voor mandalatekeningen. Ik heb er wel kaarten verkocht. Ik denk dat ik een mandalatekening eens iets bewerk in zo'n photoshopachtig programma en het op canvas af laat drukken. Misschien dat dat meer verkoopbaar is. Het galerie-avontuur in Røros heeft me helaas meer geld gekost dan het heeft opgeleverd. Men sånn er livet (maar zo is het leven), zoals de Noren hier zeggen.

Zaterdagavond was er seterpub in Øversjødalen. We zijn eerst naar Peter en Ingrid gereden en hebben daar koffie gedronken. Rond 20.45 uur zijn we naar de seterpub gereden. Een grote hut in de bergen, die als pub was ingericht, met live-muziek. We hebben daar weer nieuwe mensen ontmoet en ons geamuseerd met Noren die steeds meer dronken werden. En gefilosofeerd over het verschil tussen Nederlanders en Noren wat het drinken van alcohol betrefd. We kwamen tot de conclusie dan Nederlanders drinken voor de gezelligheid, ze hoeven niet percé, want ze kunnen, als ze willen, altijd alcohol drinken, omdat het niet duur is. Noren drinken om het drinken, om dronken te worden. Omdat alcohol zo duur is en ze niet vaak de kans krijgen om dat te drinken. Of het klopt weet ik natuurlijk niet. In ieder geval was het erg gezellig.

Helaas hadden we wel een probleem met onze auto. Matjo had al eerder last gehad van het raam bij de bestuurderskant, dan ineens onverklaarbaar open en/of dicht ging. Hij was er vorige week al bij de garage voor geweest, maar die konden niets vinden. Het lijkt op een vochtprobleem, omdat het alleen gebeurd bij veel regen. En gisterenavond, toen we aankwamen bij de seterpub, ging het raam weer ineens naar beneden. En wilde niet meer terug naar boven. Dus hebben Matjo en Peter er een zeil over gespannen. Tegen enen zijn we met wapperend zeil naar beneden gereden, naar het huis van Peter en Ingrid. Daar hebben Matjo en Peter met een vuilniszak en ductape het raam provisorisch dicht gemaakt. En zo zijn we op het gemakje terug naar huis gereden, waar we tegen 2en aankwamen. Tino was nog wakker, die vond het wel lekker, zo'n avondje zonder zeurende ouders.

Vanochtend heeft Matjo nog naar het raam gekeken, of hij het toch nog dicht kon krijgen. Maar helaas, dat lukte niet. Dus morgenochtend maar even naar de garage. Hopelijk krijgen ze het daar snel dicht, zodat we toch nog een rondrit rond Rondane kunnen gaan maken. Want dat stond morgen eigenlijk op het programma.

Laatste winterperikelen?

Voor ik het over de laatste winterperikelen ga hebben, eerst wat anders.
Gisteren vroeg Kari of ik naar haar toe wilde komen om een idee wat ze had, te bespreken. Dus ben ik gisteren aan het eind van de middag naar haar toe gelopen. We hebben gezellig wat gegeten en ondertussen legde ze me haar idee voor. Kari woont op een boerderij. Het woonhuis bestaat uit 2 gedeeltes. In het ene woonde zij vroeger met haar gezin en nu in haar eentje. Wat er met haar man gebeurd is, weet ik niet en haar zoons zijn nu de deur uit. In het andere woongedeelte woonden haar ouders, maar die zijn ondertussen beiden overleden. Dus dat gedeelte staat leeg. Ze had bij Iveregga gevraagd of ze deze zomer met mij kon exposeren, maar er waren al andere plannen. Haar idee is nu, om van het lege woongedeelte een galerie te maken. En of ik, samen met haar, gedurende de Olsok week eind juli met haar wilde exposeren. Olsok is een cultureel evenement hier in de omgeving, zie voor meer info www.olsokitolga.no. Ze wilde de galerie dan laten opnemen in het totale Olsok programma. Nou, dat wil ik natuurlijk wel. Dit betekent voor mij dat ik nog 2 chakra mandala's "moet" tekenen. De 1e 5 zijn al klaar, de 6e staat nu in de steigers. Nou, hartstikke leuk natuurlijk!
Verder hebben we het gehad over yoga. Ze had een maand geleden al eens gevraagd of ik hier les in wilde geven. In 1e instantie leek me dat wel wat, maar ik vind bij nader inzien toch, dat ik hier (nog) niet kundig genoeg voor ben. Dus heb ik haar voorgesteld om het 1x per week met z'n 2en te doen. Dat vond zij een geweldig idee, dus ga ik a.s. woensdagmiddag samen met Kari yoga-oefeningen doen.
Gisteren heb ik mijn 1e tas afgemaakt, zie foto hieronder.



Kari had ook het idee om 1 avond in de week een thema-avond te organiseren. Op deze avond zou dan iemand die zelf iets maakt, dat kunnen laten zien en evt verkopen aan de aanwezigen. Later in het jaar zou ik dit eventueel kunnen doen met mijn tassen. Wie weet, gaat dit inderdaad lukken. Zou erg mooi zijn! Moet ik er eerst wel een heleboel maken, want dit is het prototype.

Vanochtend had ik nog een afspraak op school met de klasselerares van Loreena voor het '10-minuten' gesprek. Hier is het de gewoonte dat de leerling zelf er ook bij zit. Loreena blijkt als een speer te gaan. De leraren waren erg tevreden over haar. In het begin was ze erg stil en teruggetrokken, maar nu ze steeds beter noors gaat spreken, komt haar echte persoonlijkheid ook steeds meer naar buiten en dat vond iedereen een goede zaak. Ook haar cijfers waren goed, gemiddeld 3-4. Het hoogste wat je kunt halen is een 6. Haar klasselerares verwacht dat de cijfers nog hoger worden, naarmate ze de noorse taal beter gaat beheersen. Ook vond ze dat ze het noors heel snel oppikte, dat ze ijverig was en altijd haar best deed. Nou, mooier kun je het niet hebben, toch? Ik was dan ook erg trots op die dochter van me. Morgenmiddag is Tino aan de beurt voor zo'n "10-minuten" gesprek. Ik ben heel benieuwd wat daar uit komt.

Dan nu de laatste winterse perikelen. Vanochtend is er weer zo'n 5 cm sneeuw gevallen. Rond 12 uur klaarde het op en begon de zon te schijnen. Dus dacht ik, ik ga nog een langlaufpoging doen. Zo gezegd, zo gedaan. Dit keer achter ons, bij de skischans. Geen echte loipe, maar je moet toch wat. Pff, dit was echt stuntelpoging nr 2. Twee keer gevallen, want het ging een beetje omlaag en dat ging toch wel snel, haha. En ik was even de pizzapunt vergeten (remmen). Toen ik op de terugweg was, kwam er een klas op ski's me tegemoet. Tja, die noorse kids worden met ski's onder geboren, dat was duidelijk te zien. Maar goed, poging nr 2 zit er op, nog 8 te gaan voordat het beter wordt :-) En zoals mijn Nederlandse zanglerares altijd tegen me zei: zwemmen leer je in de winter, schaatsen in de zomer. Met andere woorden: alles wat je nieuw leert, heeft bezinkingstijd nodig. Ondertussen is de zon weer weg en sneeuwt het weer, dus wie weet, morgen poging nr 3.

Bezoek uit Nederland

Na 3 dagen galerie in Røros, vandaag een dagje thuis. Vanochtend de eetkamer omgetoverd in logeerkamer, want vanmiddag is Evelien gearriveerd. Ik heb samen met Evelien (en haar moeder) op noorse cursus gezeten in Essen, België. Maar eerst zijn we nog naar Alvdal gereden met z'n vieren voor nog een rondleiding op Storsteigen. Matjo had de school nog niet gezien. Else had al een voorlopig rooster voor Tino opgesteld. Heel veel praktijk. Donderdag sowieso de hele dag in de paardenstal, verder nog een paar uur in de schapen/geiten/koeienstal, nog wat houtbewerking, kookles. En verder elke middag de laatste 2 uur ook nog in de paardenstal. En natuurlijk nog wat theorie, o.a. noors, engels, wiskunde en een beetje natuur en samenleving.
Evelien arriveerde met de trein van 15.11 uur. Ze blijft tot woensdag.
Zaterdag kan Tino niet gaan werken, want Dennis loopt op krukken. Die heeft zijn enkel bezeerd met volleybal. Morgen sta ik nog een dag in de galerie en gaat Evelien mee naar Røros, om Røros te verkennen.

Lokale kerstmarkten

Afgelopen woensdag was het de laatste yogales voor de kerst. De afgelopen weken kwamen er steeds minder mensen, vanwege alle kerstdrukte. Julestress, noemen ze dat hier. Want het huis moet voor kerst helemaal spik en span, de diepvries moet vol met allerlei gebak en tussendoor moet er nog gerepeteerd worden met koor of orkest en vrijwilligerswerk gedaan worden bij allerlei kerstmarkten.

Dit weekend zijn er wel 4 verschillende hier in de gemeente. Matjo en ik zijn vanochtend eerst naar Tynset gereden om een kerstboom te kopen. Toen we in Vingelen aankwamen, kwamen we daar Peter, Ingrid en Femke tegen in de auto. De ramen gingen bij beide auto's omlaag en we kregen een kerstkaart toegestoken. Ze wilden naar de kerstmarkt in Bunåva, maar het was er zo druk, dat ze eerst maar naar Aashaugen gingen. Wij zijn verder gereden naar Tynset. Daarna terug naar Tolga om Kari in haar galerie te bezoeken. Ze had er o.a. een plakboek liggen met allerlei foto's die met de galerie te maken hadden en daar stonden ook 2 foto's van mij in van vorig jaar zomer, toen ik daar exposeerde met mijn mandalatekeningen:

Daarna zijn we naar Hoeve Aashaugen gereden op Vingelsåsen. Dit is de boerderij van Marit Gilleberg en haar man Jon Haakon. Elk jaar organiseert zij een kerstcafé in het oude boerderijhuis. Zelf wonen ze in het grote huis ernaast. Daar kwamen we Daniëlle tegen, die o.a. weer stroopwafels verkocht. Uiteraard hebben we weer een pakje meegenomen. We kwamen er nog meer bekenden tegen en hebben gezellig koffie gedronken met lekkere zelfgebakken koekjes erbij en gepraat met deze en gene.

Vervolgens nog naar de kerstmarkt in Bunåva gereden. Daar was het inmiddels niet meer druk. Nog even met de buurvrouw gepraat en gevraagd of zij misschien skies te leen had voor mijn neven, die 28 december komen. Ze zou haar ogen en oren open houden voor me. Ook hier weer genoeg bekenden. Ook nog een oud-collega van Matjo, die ook in Tolga woont. Hij woont op de Matthiashoeve bij de oude brug in Tolga. Daar houdt hij (slacht)varkens en hij stond nu met zijn worsten buiten bij Bunåva, om die te verkopen. Ik heb medisterpølser gekocht voor het kerstdiner.

De man in het zwart is de oud-collega van Matjo.

Daarna zijn we naar huis gereden, om de kerstboom te versieren. We hebben het dit keer met z'n 3en gedaan: Loreena en Tino hebben ook meegeholpen.

Het eindresultaat.

Loreena had afgelopen donderdag nog een tentamen wiskunde. Ze was, zoals gewoonlijk, weer als 1e klaar en belde tegen half 12 dat ik haar op kon halen. We zijn maar gelijk naar Tynset gereden om de wekelijkse boodschappen te doen en nog wat kerstinkopen. Toen we terug thuis waren, was het flink gaan waaien. 's Avonds was de wind aangewakkerd tot een flinke storm. Het bleek de orkaan Ivar te zijn. Het huis piepte en kraakte aan alle kanten. Dat was de zoveelste storm. Zoveel heeft het hier al heel erg lang niet gestormd. De temperaturen waren tijdens de storm ook behoorlijk omhoog geschoten: 6 graden boven nul, terwijl het de dagen daarvoor gemiddeld -8 was. De sneeuw begon dan ook te smelten. Niet leuk. De volgende dag waren de temperaturen gelukkig weer onder nul en 's avonds begon het weer te sneeuwen, zodat er weer een laagje van 5 cm viel.

Vrijdagavond zijn Matjo en Tino naar de bioscoop in Røros geweest om daar naar The Hobbit 2 in 3D te kijken. Tegen twaalven waren ze weer thuis. De film was goed bevallen. Op naar nr 3.

Tino met 3D bril in de bioscoop in Røros.

Dugnad

Eerst een superfoto van mijn 2 mannen, genomen door Danielle Driehaus, tijdens het verjaardagsfeest van Kari.

Gisteren had Matjo een heen en weer rij dag. Eerst heeft hij om 9 uur Tino weggebracht naar Dennis, want het was weer tijd voor de zaterdagbaan. Toen weer terug en om 10.45 uur Loreena weggebracht naar Vingelen voor paardrijles. Om 12 uur haar weer opgehaald en tegen enen zijn we met z'n 3en naar Tynset gereden voor de boodschappen. We waren om 3 uur weer terug, snel een bak thee en om half 4 weer de auto in naar Kåsa om Tino weer op te halen. Nog een bak koffie gedronken bij Dennis en om kwart voor 5 waren we weer thuis.

's Avonds om 20.00 uur werden Matjo en ik verwacht bij de Dølmotunet, het openluchtmuseum van Tolga. Daar begon om 21.00 uur een krokveld, vrij vertaald een restaurantavond. Dit hield in dat er eten gegrild werd, bier en wijn werd geschonken en er trad een artiest op. Matjo en ik en nog 8 andere ouders moesten daar onze dugnadplicht vervullen. Dugnad is vrijwilligerswerk. Van iedere ouder die een kind in  het schoolorkest heeft, wordt verwacht dat ze een keer dugnad doen. Voor deze avond kon iedere ouder 60 kronen per uur verdienen en dit geld gaat dan naar de kas van het Schoolorkest, waar ze dan weer muziek van kopen, de dirigent van kunnen betalen en kunnen sparen voor de jaarlijkse trip. Die gaat volgend jaar waarschijnlijk naar Nederland.

Goed, ik moest met een andere moeder, Trude, kaartjes verkopen. En Matjo had, met een andere vader, de verantwoordelijkheid over de toiletten en liep verder wacht. Andere ouders verkochten bier en wijn, zorgden voor het eten of liepen ook wacht. Om 21.00 uur begon de avond. Tot 23.00 uur was het erg rustig. Trude en ik zaten bij de ingang aan een tafel en het werd steeds kouder. Loreena heeft een plaid gebracht, waar ik een beetje onder kon kruipen. Tussen 23 en 24 uur kwam het meeste volk, veel jongelui. Sommigen waren al dronken toen ze aankwamen. Er liepen ook 2 professionele bewakers. Matjo had ondertussen te maken met verstopte toiletten, waar hij heel blij mee was. Gelukkig hebben ze het met z'n 2en op kunnen lossen. Om 01.00 uur werd er geen bier meer verkocht en konden we langzaam beginnen met opruimen. Gelukkig dat die 2 professionele bewakers rond liepen. Die kregen op een subtiele manier al die dronken mensen van het terrein af. Gelukkig geen vervelende toestanden. Rond 2 uur waren we weer thuis. Niet echt de meest spannende en leukste avond van ons leven, maar we hebben in ieder geval ons plicht weer vervuld.

Morgen naar de galerie. Tegen achten rijd ik met Matjo mee naar Røros en hij komt me om 17 uur weer ophalen. Ook dinsdag en woensdag nog in de galerie en vrijdag. Donderdag komt Evelien, een medecursist van de noorse cursus. Ze komt gezellig een weekje hier bivakkeren. Volgend weekend komt ook Carine nog langs, de lerares noors uit België. Ik hoef me de komende week niet te vervelen.

Vanmiddag heeft Matjo nog een stukje van de woekerende border gemaaid, met als resultaat een mooi veldboeket:

Loreena in de 9e klas

De 9e klas staat hier in Tolga gelijk aan heel veel doen. Elke 9e klas richt een paar leerlingbedrijven op, waarmee geld wordt verdient voor de Rondane- en Oslotrip in het begin en aan het eind van de 10e klas.

Vandaag zijn ze begonnen met geld verdienen. De hele klas helpt mee om schapen vanaf de Sæter (zomerboerderij in de bergen) naar de boerderij beneden te drijven. Vanochtend is Loreena om 7 uur van huis weggefietst richting de Bua (de supermarkt in Vingelen). Daar wordt ze opgehaald door 1 van de ouders van de kinderen die in Vingelen wonen en naar de Sæter gebracht. Vanmiddag is ze hopelijk rond half 3 weer terug thuis.

A.s. zaterdag is het Lokal Mat Festival (lokale voedingsprodukten) in Tolga en de 9e klas is gevraagd of ze vrijdag- en zaterdagmiddag mee kunnen helpen met allerlei werkzaamheden. Ook hier krijgen ze voor betaald. Loreena helpt niet mee, want ....... ze geeft een feestje! Ze wordt a.s. donderdag 14 en geeft vrijdagavond haar verjaardagsfeestje voor een paar klasgenootjes. Soms wordt hier de hele klas uitgenodigd op een verjaardagsfeest, maar dan moet er speciaal een ruimte gehuurd worden, want 35 jongelui kan ik thuis niet kwijt. Dus heeft ze 5 klasgenootjes uitgenodigd, waar ze het meest mee omgaat op school. Om 18.00 uur begint het feestje. Wij moeten voor het eten zorgen en daarna moeten we natuurlijk foetsie. Ik begin dan met de yogalessen hier in Vingelen, dus dat komt eigenlijk wel goed uit. Wat Matjo en Tino gaan doen, weten ze nog niet.

Op de dag van Lokat Mat zelf, moet Loreena meemarcheren met het Skolekorps en sta ik op het terrein of in een gebouw van 1 van de oude boerderijen met het koor om ook vanalles eetbaars te verkopen en natuurlijk te zingen.

Nog wat info over de leerlingenbedrijven: er kon gekozen worden uit 4 verschillende soorten bedrijfjes. Een dienstverleningsbedrijfje (bijv. oppassen), een kunst- en handwerkbedrijfje, een horecabedrijfje en een (school)krant opzetten. Loreena heeft gekozen voor horeca, wat inhoudt dat ze met andere leerlingen bijv. cake en taart gaat bakken voor verkoop.

Voor de rest staat er in september nog het nodige op het programma voor haar op school. Week 37 en 38 doet de 9e klas mee met een kunstproject in samenwerking met de lokale kunstenares Helga Storbekken. Het is de bedoeling dat elke leerling een eigen doek schildert, dat tentoongesteld wordt in de Tøysentralen Galerie in Tolga. De opening van deze tentoonstelling is donderdagavond 20 september.

Vrijdag 21 september gaan ze naar de energiecentrale in Hunderfossen in het kader van het onderwerp Electriciteit van het vak Natuur. Ze vertrekken 's ochtends om 8.30 uur van school met de bus en zijn 's avonds tussen 19.00 en 20.00 uur weer terug.

Kortom: op school hoeft ze zich in september niet te vervelen!

Positieve ontwikkelingen

De 1e positieve ontwikkeling is dat Matjo een opdracht heeft. Een kleine opdracht weliswaar, maar het begin is er! Dat er nog vele kleine en grote opdrachten mogen volgen!

Ook met de yogastudio zijn er positieve ontwikkelingen gaande. Afgelopen dinsdag had ik een yogaworkshop in Glåmos via de Fjøsakademiet van Lindsey, de dirigente van Sneppen. In oktober en november vinden er nog 2 workshops plaats. De workshops zijn voornamelijk bedoeld voor mensen boven de 40. Er was een mevrouw die begin dit jaar naar de yogadag van Anders en Berit, het yogastel uit Røros, was geweest. Ze vond het verschrikkelijk. Al die mensen die zich in allerlei bochten konden buigen. Ze deed haar best om zich ook in allerlei bochten te wringen, met als resultaat dat haar hele lichaam aan het eind van de dag pijn deed. Volgens mij is dit toch echt niet de bedoeling met yoga! Aan het eind van de workshop vertelde ze me dat ze de oefeningen erg behaaglijk vond en dat ze zich leniger voelde dan aan het begin van de workshop, zonder pijn in haar lijf! En zo hoort het ook.

De opkomst voor yogalessen in de yogastudio zelf was de afgelopen week zeer bedroevend. Maandag kwam er niemand en woensdagavond was er 1 persoon. Bij deze bedankt Daniëlle, want het was een gezellige les vond ik, zo met z'n 2en! Ook de gepensioneerden lopen niet erg hard, maandagochtend had ik 1 trouwe klant, die een privéles van me kreeg.
Maar afgelopen donderdag ben ik gaan praten met Gudrun van de Frivilligsentrale in Tynset. Aud Mary had dat al eens een paar keer tegen me gezegd, dat ik dat eens moest doen. En nu blijk ik Gudrun dus al te kennen. Ze is de vriendin van 1 van mijn yogaklanten die in het voorjaar de beginnerscursus heeft gedaan en ik heb haar (en hem) ook ontmoet op de gezellige zangavond bij buurvrouw Vigdis. Gudrun was zeer enthousiast over mijn idee, dus ga ik vanaf 15 oktober 3 woensdagen in de maand van 10 tot 11 uur yogales geven aan de gepensioneerden in Tynset. Ik mag de ruimte gratis gebruiken en alle opbrengsten zijn voor mij, Gudrun hoefde er niks voor te hebben! Geweldig, zulke mensen!

Donderdag had ik ook contact met Kersti van het fitnisscentrum in Tolga dat in oktober opengaat. Ze hadden met al gevraagd of ik daar yoga wilde geven, maar de ruimte bleek achteraf toch te klein te zijn. Maar we gaan wel samenwerken. Op woensdagavond is er een les spinning/krachttraining van 6 tot half 8 en we gaan proberen de mensen daarna richting mijn yogastudio te krijgen om de spieren lekker te strekken en te ontspannen. We gaan dus ook reclame voor elkaar maken. Hopelijk gaat dit wat opleveren!

In mijn winkeltje heb ik nu ook beelden staan van Christel Moen, degene waar ik eind juli mocht exposeren in haar kleine galerie bij haar huis. En binnenkort komen er ook schilderijen te hangen Kirsti Arnesen, een lokale kunstenares die mooie dingen schildert. Ze waren allebei erg blij toen ik vroeg of ze hun spullen bij mijn in de studio/winkel wilden zetten/hangen. Als het tot een verkoop komt, is 20% van de verkoopprijs voor mij.

En morgen is de vuurdoop voor mijn zelfgemaakte spulletjes op het Mandelpotetfestival in Alvdal. Erg spannend.We gaan er in ieder geval een gezellige dag van maken, Matjo en Loreena gaan in ieder geval ook mee.

Eén van de beelden van Christel

De nieuwste theelichtjes.

Opening Yogastudio

Vanochtend was het dan zover:  de opening van de Yogastudio. Gisteren in de namiddag hebben Hein en Danielle nog de ramen beplakt met folie. Dit is het resultaat, ik ben er superblij mee:

 

 

 

Ik was er vanochtend om 9 uur, een uur voor de opening. Danielle en Hein kwamen vlak daarna 2 rotan stoeltjes brengen, die voorlopig hier komen te staan, want daar hebben ze in hun nieuwe huisje voorlopig geen plaats voor. En ik ben er ondertussen mooi mee geholpen.

 

Hein is naar de werkplaats gegaan om nog wat te werken, Danielle is hier gebleven. Even later kwamen ook Matjo en Tino. Tino had speciaal vrij gekregen, daar werd helemaal niet moeilijk over gedaan. Loreena heeft ook vrij gekregen van 10 tot 12 uur. Matjo en Danielle hebben nog wat dingen opgehangen voor me.

                                                        Speciaal voor de moeder van Danielle :-)

Tegen tienen druppelden er wat mensen binnen. Ik had er niet veel verwacht, want vrijdagmorgen, de meesten werken dan. De burgemeester had helaas verstek moeten laten gaan, maar in plaats daarvan had ze 2 vervangers gestuurd: Bjørnar Tollan Jordet en Eivind Moen. De laatste is de cultuurchef hier. Iets over tienen zijn we begonnen, eerst ik met een kort toespraakje en daarna zei Bjørnar nog het een en ander en toen was er koffie met kake.

 

Ondertussen hadden zich een man en vrouw of 10 zich verzameld, o.a. Hein en Danielle, Bjørk Lorentzen, Yvonne, Ingerd (van het koor)en nog 3 mensen die bij de gemeente werken. Er was een ook journalist bij van de Østlendingen, die een heel interview met me afnam en verschillende foto’s nam. Ben benieuwd wanneer dat in de krant komt.

 

Het was een gezellig uurtje en daarna is iedereen weer op het gemak weggegaan. Loreena bleef nog een uurtje en tegen twaalven kwam Sindre Riise nog even binnenwippen. Daarna was het even stil en toen stond Dennis voor mijn neus. Terwijl we gezellig koffie zaten te drinken, kwam Christel Moen binnen, die ik nog ken van de galerie in Røros. Dennis vertrok weer en tegen de tijd dat Christel vertrok, kwam Hege binnen. Na Hege was kwam er nog een oudere dame, die ook wel belangstelling had voor yoga en nog 2 meiden van de videregående, die ik ook een foldertje over de yoga heb meegegeven. Daarna kwamen Mel en Nigel en ook Aleida wipte nog even langs. En op het eind kwam ook Ingrid even langs na haar werk. Kortom, een gezellige 1^e dag. En de reacties waren positief, iedereen vond het een gezellige ruimte, sommigen noemden de sfeer vredig en ontspannend. Goed om te horen, want dat is wel de bedoeling, dat het in een yogastudio vredig en ontspannend aanvoelt.

 

De toonbank

 

En nog een filmpje:

 

 

På tur met Peter en Ingrid.

Gisteren moest ik nog een dagje in de galerie in Røros staan. Ik heb vorige week een klein schetsboek gekocht, waarmee ik kaarten kan gaan tekenen. Mandalakaarten dan natuurlijk. Daar ben ik gisteren maar mee begonnen. Ik had de 1e net klaar en in de etalage gezet, toen er een man in een mooi pak binnenkwam. Hij zocht een kaart voor een bruiloft, waar hij zo naar toe moest. Mijn fotokaarten vond hij op zich wel mooi en toen liet ik hem de net getekende kaart zien. Die was uitstekend, die wilde hij hebben. Dus zodoende gelijk de kaart verkocht.

Matjo had gisteren weer een heen en weer rij dag. Eerst Tino naar Dennis gebracht, toen mij opgehaald en naar Røros gebracht, daar boodschappen gedaan, weer terug naar Tolga. Thuis heeft hij nog wat dozen, die beneden ingepakt klaarstonden, naar boven naar de eetkamer gebracht. Dit is voorlopig onze opslagkamer voor de dozen, staan ze ook niet in de weg. Tegen half 4 heeft hij Tino weer opgehaald in Kåsa, daarna Loreena naar Vingelen gebracht voor de laatste paardrijles. Die heeft nu even 4 weken pauze. Toen weer doorgereden naar Røros om mij weer op te halen en daarna weer naar Vingelen om Loreena weer op te halen.

Vandaag zijn we een wandeling gaan maken met Peter en Ingrid. We zouden eerst de route naar het herdenkteken op de Hummelfjell gaan doen, maar omdat het nogal geregend had, en het vanochtend in Tolga nog steeds regende, leek het ons beter om een route te nemen over een grindweg.

Ingrid, Matjo en Peter

Na een belletje met Ingrid, spraken we af dat we over de tolweg richting Nabuvoll zouden gaan lopen. Om half 11 waren we in Øversjødalen. Daar was het weer beter, maar toen we aankwamen, viel er net een korte regenbui. Reden om eerst een kop koffie te gaan drinken. Om 11 uur zijn we vertrokken. De tolweg was een mooie weg om over te lopen, met hier en daar mooie vergezichten.

Halverwege kwamen we bij een paar zomerhutten, waar we geluncht hebben. We hebben toen besloten de bergrug over te steken, richting Kåsa. Er zou, volgens de kaart, een pad lopen. Het was weer even zoeken, maar toen vonden we iets dat leek op een pad. Onderweg was het pad, volgens goed Noors gebruik, soms nergens te bekennen. Maar met een kompas (de iPhone van Matjo) en een kaart kwamen we er wel. Prachtige tocht, met mooie uitzichten, weer. Ook het weer viel mee, droog, regelmatig zon, wat wil je nog meer.

Om half 4 kwamen aan op de boerderij van Dennis. Dennis was bezig met maaien, want hij liep achter, door zijn verstuikte enkel. Niet dat die al helemaal beter was, maar er moest gewoon gemaaid worden. Ook Kjelrun was er, de moeder van de eigenaresse van de boerderij, die Dennis dan weer huurt/pacht. Ze nodigde ons gelijk uit voor de koffie en daarna heeft Peter Femke gebeld, of ze ons daar op wilde komen halen. Gelukkig voor ons deed ze dat, anders hadden we nog 11 km terug moeten lopen.

Nog even genieten van het uitzicht boven Kåsa..

Naar binnen bij Kjelrun voor de koffie.



Harrytur naar Idre

Ik was vorige keer vergeten te vertellen, dat Tino tijdens de Olsokweek op woensdagavond nog naar een feest in Tolga is geweest. Het feest was in de Dølmotunet en er kwamen 2 bands spelen. Hij is er tegen 9 uur 's avonds naar toe gefietst. Er waren een aantal klasgenoten uit zijn 10e klas, waar hij even mee heeft staan praten en leerlingen van Storsteigen, die hij kende. Tegen 1 uur is hij weer terug naar huis gefietst, want zijn noors was op, zoals hij de volgende ochtend tegen me zei. Onderweg reed een klasgenoot van hem langs met de auto en die heeft hem een lift naar huis gegeven. Al met al heeft hij het wel naar zijn zin gehad, geloof ik. Verder kregen we vorige week ook bericht dat hij weer toegelaten is op het internaat, dus dat is ook weer allemaal geregeld. Hij heeft geluk gehad, want er waren ook op Storsteigen heel veel aanmeldingen dit jaar voor de 1e klas. Blijkbaar is 1998 een vruchtbaar jaar geweest :-)

Afgelopen zondag had ik nog een tentoonstelling in Christel Moen haar kleine galerie in Tolga met mijn mandalatekeningen. Ik had ook wat andere spullen meegenomen zoals kaarsen en een paar fotolijstjes, die ik bewerkt had met servetten. Het was een regenachtige dag, dus veel mensen kwamen er niet. Maar er kwam wel iemand van het plaatselijke blad Hattil. Ze heeft een foto genomen van Christel en mij met de mandalatekeningen en kaarsen op de achtergrond, dus dat is weer een beetje gratis reclame.

Ik heb vanaf afgelopen zondag behoorlijk last van mijn rug. Blijkbaar is de combinatie van poetsen en dweilen in Vidarheim en het Helsesenter en het vele staan tijdens de koorrepetities de afgelopen 2 weken iets teveel geweest. Mijn onderrug was zondag helemaal verkrampt en ik kon nauwelijks lopen van de pijn. Dus dat was noodgedwongen een weekje rustig aan doen. Gelukkig is de ergste pijn weer verdwenen en kan ik inmiddels weer uit de kant.

Afgelopen donderdag zijn we naar Idre in Zweden gereden. Ik vond de sfeer in Idre prettiger dan in Funnasdalen. We zijn eerst naar de Systembolaget (de Zweedse Vinmonopolet) geweest, waar we geholpen werden door een alleraardigste jongedame. Aangezien mijn moeder en Henk een pak wijn hadden meegenomen, hebben we dat niet meegenomen. Maar wel allerlei ander lekkers :-) Daarna naar de ICA, die stukken ruimer was opgezet dan de ICA in Funnasdalen. Vervolgens zijn we de Idrefjell opgereden, waar we een hele groep rendieren tegenkwamen. Dat waren dus weer even wat fotomomentjes.

En vervolgens zijn we weer terug naar Noorwegen gereden. Op de terugweg zijn we even bij Femke langs geweest. Ze had die ochtend Peter en Ingrid naar het vliegveld in Røros gebracht. Die zijn nu een weekje in Nederland. We hadden Goudakaas voor haar meegenomen en we kregen een bakje met verse eitjes mee terug. Goede ruil.

Nu nog een week en dan gaan de scholen weer beginnen. Begin september hoop ik weer met de yogalessen te beginnen, dus de komende weken maar wat voorbereiden.

Røros Martnan 2015

Na orkaan Ole is het niet meer goed gekomen met het weer. Het is afwisselend dooien, sneeuw en weer vriesweer, met als gevolg dat de wegen continue glad zijn en er veel zand gestrooid wordt. Zondag zijn Peter en Ingrid nog op de koffie geweest, zoals altijd weer erg gezellig.

Vorige week was het weer Røros Martnan week. Die begint bij ons op maandag, als de Nord-Østerdal Lasskjørarlag voorbij komt. Een lasskjørarlag is zoiets als een vereniging voor mensen die zich bezig houden met paardensleëen e.d. Elk jaar komt de Nord-Østerdal Lasskjørarlag op zondag aan in Vingelen. Daar overnachten ze op verschillende boerderijen en maandag rond 10 uur vertrekken ze vanuit Vingelen Centrum richting Røros en komen ze dus voorbij ons huis. Loreena en ik zijn om kwart voor 11 naar buiten gegaan om ze op te wachten. En jawel, tegen elven hoorden we de bellen in de verte. De vorige dag was er sneeuw van de wegkanten afgeschoven om de weg wat te bedekken, want die was 1 grote ijsglijbaan. Maandag waaide het flink. Geen lekker weer om met de paardenslee te gaan. Maar zoals altijd was het weer een mooi beeld:

Dinsdag zijn Tino, Loreena en ik naar de opening van de Martnan geweest. Matjo kon niet mee, die moest naar een klant in Rendalen. Achteraf had hij wel mee gekund, want de afspraak ging op het laatste moment niet door. Eerst zijn we nog langs de huisarts in Tolga gereden voor Loreena. Ze is al maanden erg moe. Ze had ijzertekort en kreeg daarom staalpillen, die wel leken te helpen. Maar de laatste weken was het weer mis. Er zijn 4 buisjes bloed bij haar afgenomen en als er iets is, krijgen we een telefoontje. Tot nu toe niks gehoord, dus waarschijnlijk niets lichamelijks aan de hand. Waarschijnlijk een reactie op de afgelopen weken. Maar goed, terug naar de Martnan. We arriveerden rond kwart over 11 in Røros. Ik kon mijn auto kwijt op het parkeerterrein bij de Euronics. Scheelde me weer 80 kronen parkeergeld. Het was al behoorlijk druk op Malmplassen, het plein voor het Røros museum waar de opening altijd plaatsvindt. We vonden een plekje net na het bruggetje, zodat we de paarden goed konden zien aankomen. Tino had al snel genoeg van het wachten en ging zijn eigen gang. Loreena en ik raakten in gesprek met 2 noorse dames uit Oslo, die een hut hadden in de buurt van Drevsjø en elk jaar naar de Martnan kwamen. Om 12 uur begon de opening, waar we weinig van mee kregen, omdat we niet op Malmplassen stonden. En om kwart voor 1 kwamen eindelijk de paardensleëen binnen:

Daarna nog even een rondje langs de kraampjes. Het was behoorlijk druk, dus na 1 snel rondje zijn we weer naar huis gereden.

Druk in de Kerkegata.

Vrijdagochtend iets over tienen arriveerden Marcel en Marieke uit Koppang. Ze gingen gezellig mee naar de Martnan. Voor hun was het de 1e keer. Met 2 auto's zijn we richting Røros gereden. Ook nu weer druk in de straten van Røros. Dit keer hebben we aantal bakgårder gepakt (binnenhofjes in het centrum, waar de lasskjørarlagen stonden). Altijd gezellig om op een bank met rendierhuid rond een vuur een kop koffie te drinken. Het werd een gezellig dagje en na afloop zijn Marcel en Marieke weer met ons mee terug naar Vingelen gereden, waar we lekker wafels hebben gegeten. Begin van de avond zijn ze weer terug naar Koppang gereden.

Marcel besteld svele en kjøttkaker (dikke pannekoekjes en vleeskoekjes)

Gezellig druk met live muziek.

De koffie staat te trekken.

Gezellig onderonsje.

Finborudgård.

Binnenplaats van de Apotekergård.

Marcel en Marieke verlaten de Apotekergård.

Een van de waren die te koop werden aangeboden in de kraampjes.

Koffie drinken bij een vuurtje.

Nog even binnen kijken bij een galerie.

Zaterdag was de laatste dag van de Martnan en ben ik weer geweest. Dit keer samen met Daniëlle. Nu ben ik ook de Martnashallen binnen geweest, waar ook nog zo'n 100 kraampjes stonden. En dit keer ook een paar gårds bezocht, die ik nog nooit bezocht had. Daniëlle kon haar auto ook kwijt bij de Euronics en toen we na afloop met zere voeten terug bij de auto kwamen, bleek ze de autosleutel verloren te hebben. Wat nu? We besloten terug te lopen en alle plekken, waar ze haar tas open had gehad om portemonnee of fototoestel te pakken, af te gaan en te vragen of er een autosleutel gevonden was. Op de 1e drie plekken waar we zochten, was niets gevonden. Maar we hadden geluk, op de 4e plek, de Finburodgård, was de sleutel gevonden. Na een leuk gesprek met de vinders konden we terug naar de auto en vervolgens terug naar Vingelen. Ondanks de zere voeten, ruggen en heupen van het vele lopen, was het ook nu weer een gezellige dag geweest.

Daniëlle met haar Martnan bontjas, de enige periode in het jaar waarin je schaamteloos een bontjas aan kan :-)

Het ophangbord waar "Åpent" op staat, is door Hein en Daniëlle gemaakt. Ik sta ook nog net op de foto :-)

Wafel eten en wachten op koffie.