Zonsopgang in Vingelen vanaf de Nonsvola

Zonsopgang in Vingelen vanaf de Nonsvola

zaterdag 19 juli 2014

På ferien in Vest-Norge, dag 3: Runde en Stryn

Dinsdag eerst lekker ontbijten. Het was erg druk in het restaurant, en daardoor niet erg gezellig. Tegen tienen reden we Ålesund uit. Gelijktijdig voer ook een boot van de Hurtigruten weg. Ons doel vandaag was Runde en daarna Stryn.

We namen de veerpont bij Sulesund. Tijdens het wachten stoomde de boot van de Hurtigruten voorbij, die gelijktijdig met ons uit Ålesund vertrok, op weg naar de Geirangerfjord.

Wachten op de veerpont in Sulesund.

De Hurtigrutenboot en de veerpont.
Via een aantal bruggen kwamen we aan op Runde, dat bekend staat als vogeleiland. Op de kliffen kun je veel papegaaiduikers zien.

Eén van de vele bruggen.
We zijn eerst naar het bezoekerscentrum gereden, waar we een map van het eiland gehaald hebben. Je kon alleen bij de vogelkliffen lopen via wandelpaden, dus besloten we een poging te wagen. Helaas kreeg Loreena weer last van haar voet (nog steeds dezelfde, die is flink gekneusd), dus besloten Loreena en ik halverwege terug te gaan. Ik kon merken dat ik niet meer gewend ben aan die zilte zeelucht. Het lopen de berg op viel behoorlijk zwaar. Het 1e stuk de berg op was ook wel erg steil. Matjo is nog verder gegaan en heeft inderdaad een paar papegaaiduikers gezien.
Het was ondertussen licht gaan regenen, dus hebben we eerst koffie gedronken in het bezoekerscentrum en daarna zijn we op weg gegaan naar Stryn.
Leuke beschilderingen aan het begin van het wandelpad.
Uitzicht.

De kliffen aan de andere kant van het eiland.
In Stryn aangekomen, waren we behoorlijk moe en hebben we een kamer genomen in het 1e hotel dat we tegenkwamen: Hotel Stryn. Aardige jongeman bij de receptie, maar het hotel kon wel een verfje gebruiken hier en daar. Na even lekker gezeten te hebben in de hotelkamer, zijn we het centrum van Stryn nog even ingegaan. Hier was ook een klein winkelcentrum en ook veel winkels in de hoofdstraat. Ik heb er nog leuke servetten kunnen scoren voor mijn nieuwe hobby. We hebben in een cafetaria gegeten, lekker op het terras, want de zon was inmiddels weer gaan schijnen.

Uitzicht vanuit de hotelkamer.
Leuke huisjes, gezien vanaf de brug.


På ferien i vest-Norge, dag 2: Ålesund

Maandagochtend zijn we op tijd weggegaan, om de drukte i.v.m. het jazzfestival in Molde voor te zijn. Om 9.30 uur hebben we de veerpont naar Vestness genomen en zijn via Tomrefjord naar Ålesund gereden. Vorig jaar was ik met het koor ook in Tomrefjord, dus nu kon in Matjo en Loreena wijzen waar de scheepswerf was, en waar we met het koor uit Tomrefjord geoefend hadden.

Daar komt de veerpont.
Op de veerpont, met Molde op de achtergrond.
De weg langs de Tomrefjord.
Tegen elven waren we al in Ålesund. Matjo had weer een Qualityhotel geregeld. We hebben de auto in de dichtsbijzijnde parkeergarage bij het hotel gezet en zijn Ålesund in gegaan. Leuk om al die gebouwen in Art Nouveaustijl te zien.



We besloten de Storgata in te gaan, met de verwachting dat er daar wel winkels te vinden zouden zijn. Dat viel helaas tegen. De winkels bleken voornamelijk in 2 winkelcentra te zitten en verder was er hier en daar wel een winkel, maar niet echt bijzonder. We besloten toen de 418 treden te nemen die naar de top van de Akslaheuvel gingen. Vanaf daar hadden we een mooi uitzicht over Ålesund.

De Akslaheuvel midden in Ålesund.
En klimmen maar.
Uitzicht over Ålesund.
Daarna zijn we gaan inchecken in het hotel. Dit hotel bleek een erg modern hotel te zijn met een zakelijke sfeer. Toen we ons aan het installeren waren op onze hotelkamer, kwam er net een boot aan van de Hurtigruten, die precies voor ons hotelraam draaide en aanmeerde.






's Avonds hebben we in het hotelrestaurant gegeten en hebben we het verder rustig gehouden.

donderdag 17 juli 2014

På ferien til Vest-Norge. Dag 1: Molde

Dag 1: Molde
Zondag 13 juli zijn Matjo, Loreena en ik vertrokken richting de westkust van Noorwegen voor een korte vakantie. Tino is thuis gebleven, die had niet zo'n zin om mee te gaan. En dat kwam goed uit, want zodoende hoefden we de katten en Balto niet naar een dierenpension te brengen.
We zijn via Kvikne en Oppdal naar Molde gereden. Hoe dichter we bij de kust kwamen, hoe steiler de rotsen.

Even pauzeren tussen Oppdal en Sunndalsøra.



Richting Sunndalsøra.

We zijn bij Eidsvåg even van de 62 afgeslagen en naar een uitkijkpunt over de Erøsfjord gereden.

Bij de Erøsfjord.

En daarna verder naar Molde. We hadden een kamer in een Qualityhotel geboekt. Het bleek een gezellig familiehotel te zijn in de buurt van het centrum. De dame bij de receptie was erg vriendelijk en had allerlei tips voor ons. Maandag 14 juli bleek het Jazzfestival te beginnen. Dat hadden we helemaal niet in de gaten gehad. Er werden allerlei standjes gebouwd in de winkelstraten. Het weer was prima en we hebben over de promenade langs de fjord gelopen. Na het eten zijn we nog naar een uitzichtpunt gelopen.

Op de promenade in Molde.
Voorbereidingen voor het Jazzfestival.
De kathedraal van Molde.
Het hotel.
Uitzicht over Molde vanaf het balkonnetje.
Het uitzichtpunt.
Het uitzicht.

zaterdag 12 juli 2014

Zonsopgang vanaf een bergtop

Aleida vertelde vorige week dat ze een keer 's nachts de Nonsvola (1 van de bergen hier in Vingelen) op wilde, om vanaf daar de zonsopgang te bekijken. Dat vond ik een heel leuk idee, dus wilde ik graag met haar mee. Afgelopen donderdag op vrijdagnacht was de perfecte nacht voor zoiets. Het was overdag erg warm geweest, dus goede temperaturen om 's nachts een berg op te gaan. Verder was het bijna volle maan en onbewolkt. En het wordt niet donker in juni en juli. Zulke omstandigheden zijn vrij zeldzaam.

Tino wilde ook mee, dus zijn we om 24 uur weggereden naar Aleida's huis. Vanaf daar zijn we met haar auto naar de seter Aasgardvollen gereden en vanaf daar zijn we de Nonsvola opgelopen. Om 1.20 uur waren we op de top. De zon kwam op om 3.40 uur, dus we moesten even wachten. Dat was bepaald geen straf, want omdat het niet donker was, hadden we mooi uitzicht op Vingelen en omgeven. De zonsopkomst was prachtig. Om iets over vieren zijn we weer naar beneden gelopen, om 5 uur waren we bij de auto en half 6 waren Tino en ik weer thuis.

Tino op de top. Op de voorgrond Loes, de hond van Aleida.



Tino en ik genieten van het uitzicht. (foto van Aleida)
Aleida geniet van het uitzicht.
Dit was het uitzicht over Vingelen.



Daar komt de zon.
Op de terugweg.
Bijna beneden.

zondag 6 juli 2014

3 jaar in Noorwegen

De tijd vliegt, want we wonen alweer 3 jaar in Noorwegen. Het afgelopen jaar was er eentje van ups en downs.

Met Tino gaat het erg goed. Hij blijkt niet alleen slimmer te zijn dan hij had gedacht, hij is nu ook groente en fruit gaan eten. Nog niet met grote hoeveelheden, maar het begin is er. Tino weigert van kleins af aan om groente en fruit te eten. Wat we ook probeerden, we kregen het er met geen mogelijkheid in. En daar heb ik de nodige opmerkingen over gehad van diverse mensen. Vaak negatief. Maar ik wist, op een dag gaat die knop om, en dan gaat hij echt wel groente en fruit eten. En dat is dus het afgelopen jaar gebeurd. Mede dankzij mijn jongste broer. Die doet namelijk al een aantal jaar aan krachttraining en Tino besloot dit ook te gaan doen. Hij heeft mijn jongste broer om advies gevraagd, o.a. over wat voor voedsel het beste was. En dat bleek zo grof mogelijk brood te zijn. En groente en fruit. Na de zomervakantie begint hij met nog 2 jaar studiespesialisering. Dit houdt in dat hij daarna eventueel naar een hoge school kan gaan studeren. Doordat hij zijn sleutelbeen had gebroken, zijn de autolessen even gestaakt, maar daar gaan we volgende week weer mee beginnen.

Loreena gaat na de zomervakantie beginnen in Tynset, op de videregående skole. Ze gaat de muziekrichting doen. We hebben nog geen officieel bericht binnen dat ze is aangenomen, maar er stond 2 weken geleden een stuk in de krant over de vele aanmeldingen op die school. Teveel om iedereen te kunnen plaatsen. Alleen de muziekrichting, dat was geen probleem. Alle 19 leerlingen die zich daarvoor hadden aangemeld, konden geplaatst worden. Super dus! Ook de paardrijlessen gaan goed. Ze werkt nu bij Elin om de lessen te kunnen betalen. Goede regeling voor haar en voor ons. In september, als ze 16 wordt, gaat ze ook beginnen met autorijlessen.

Het afgelopen jaar is het ons duidelijk geworden dat de verschillen op de werkvloer tussen Noorwegen en Nederland groter zijn dan je op het eerste gezicht zou denken. Een paar voorbeelden: Hier in Noorwegen zeggen ze: "Ting tår tid", wat zoveel betekent als dat de dingen nu eenmaal tijd kosten. In Nederland wordt gezegd: Tijd is geld.
Nog een groot verschil: in Noorwegen wordt gezegd: "Alt skal ordnet seg", wat inhoudt dat het allemaal wel een keer geregeld wordt. In Nederland: Regel het zo snel mogelijk.
Voor ons waren de Nederlandse werkwijze o.a. redenen om hier te komen wonen. Maar die Nederlandse werkwijze blijkt veel meer in ons systeem te zitten dan we dachten. Wat inhoudt dat de Noorse werkwijze dus ook weer stress oplevert. Want je wilt het toch wel weten waar je aan toe bent, in plaats van geduldig af te wachten totdat "als har ordnet seg" (alles een keertje geregeld is). Geduld is hier dan ook het toverwoord. En dat is voor ons ongeduldige Nederlanders niet altijd even makkelijk.
Verder is alles veel formeler op de Noorse werkvloer. Je valt je chef niet af in een vergadering en als je wat van hem wilt, ga je na de vergadering even langs voor een sociaal praatje en breng je heel subtiel het onderwerp naar voren op zo'n manier dat de chef met de eer kan strijken. Zoiets ongeveer. En tijdens een vergadering is het beter iets te zeggen dan niets. Maakt niet uit of dat iets eraan toe doet of niet.
Tja, dan ga je als goed bedoelende, hardwerkende Nederlander wel eens de fout in. Het beste is om te proberen je de noorse werkcultuur maar zo snel mogelijk eigen te maken. Want veranderen, waarom zouden ze? Ze doen het zo al jaren. En jij bent een buitenlander, die er dus niks van begrijpt. En dat klopt nog ook :-)

Matjo heeft het afgelopen jaar dus wat problemen gehad op zijn werk. Mede door de verschillen in werkcultuur, maar ook door een nieuwe kapitein aan het roer. Een Zweedse meneer, die alleen maar op de cijfers let en de mensen niet zo belangrijk vindt. Zo komt het in ieder geval op mij over. Praat je niet goed genoeg Noors? Wegwezen dan. Versta je de dialecten niet? Ook wegwezen.
Gelukkig zijn er ook een heleboel Noren die niet zo zijn. In het dagelijkse leven vinden ze al snel dat je goed Noors spreekt. Ik krijg regelmatig te horen: "Woon je nog maar 3 jaar in Noorwegen? Dan spreek je wel al goed Noors!"
Matjo is sinds begin van het jaar op zoek naar een andere baan. Erg vlotten wil het nog niet, dus gaat hij ook voor zichzelf beginnen. Hetzelfde wat hij ook de laatste 10 jaar in Nederland heeft gedaan: consultant op het gebied van kwaliteit en procesverbetering. Een zaak van lange adem, maar hij heeft een aantal positieve gesprekken gehad met potentiële klanten. Volgens vele mensen is er in deze regio zeker behoefte aan zo'n soort consultant. We blijven dan ook hopen op positieve afloop!

Ik blijf met de yogastudio zitten waar ik zit. Nog steeds in het handelscentrum in Tolga. Voor de zomer heb ik het aanbod van de verhuurder gehad om minder te betalen in de zomermaanden als er geen klanten zijn. Verder zijn er plannen om meer open te gaan vanaf september en er meer spullen te gaan verkopen. O.a. zelfgemaakte dingen en misschien ook zelfgemaakte spullen van andere mensen. Ook het yoga-aanbod wordt uitgebreid met kinderyoga. En Matjo gaat op de dinsdagavond lessen geven: een combinatie van Tai-Chi, Chi-Qong en Healing Tao.

Spijt dat we 3 jaar geleden de gok hebben gewaagd, hebben we nog steeds niet. Ondanks dat alles niet altijd gaat zoals we graag zouden willen. Maar als we in Nederland waren gebleven, was Matjo waarschijnlijk nu werkeloos en hadden we het financieel heel erg moeilijk gehad. Dus proberen we zo veel mogelijk met de stroom mee te gaan. Het zoeken naar een koophuis staat even op een laag pitje. We zijn er wel inmiddels achter dat we graag in de gemeente Tolga willen blijven. We voelen ons hier thuis en zijn voor ons gevoel behoorlijk geïntegreerd. Het aanbod van huizen die te koop staan is echter vrij laag hier, dus geduld is in deze een schone zaak.

En we genieten nog steeds met volle teugen van de prachtige natuur hier. Zoals afgelopen woensdag tijdens een wandeling naar de top van de Kletten. Op de terugweg zijn we eens een keer naar de steengroeve gelopen. Daar waren we nog niet geweest. We troffen er prachtige bling-bling stenen aan: stenen met een heleboel schittertjes in.

Grote bling-bling steen.





Op de voorgrond (het rode gedeelte) een deel van de steengroeve, op de achtergrond de Hummelfjell.








zaterdag 28 juni 2014

Loreena terug uit Boedapest

Eerst nog even een nagekomen foto van het avslutningsfest op 19 juni, met dank aan Jildou Baas, die de foto gemaakt heeft. Het zijn ongeveer de helft van alle meiden van de 10e klas. Erg kleurrijk, met al die verschillende bunads. Loreena staat helemaal links, met krukken, omdat ze een gekneusde voet had.



's Nachts tegen 2en heeft Matjo Loreena naar Tolga gebracht, waar om 2.15 uur de bus richting het vliegtuig vertrok. En vandaar naar Boedapest. Ze heeft het 4 dagen heel erg naar haar zin gehad. Het was heerlijk warm weer en de Hongaarse mannen vonden haar maar wat leuk. Wat Loreena niet echt erg vond :-) Hieronder een paar collagefoto's van Boedapest, die Loreena gemaakt heeft via Instagram. Dinsdagavond rond 21 uur was ze weer terug.







Tino en ik zagen op vrijdagochtend nog een kraanvogel in weiland achter ons huis wandelen:





En op 22 juni lag er sneeuw op de Hummelfjell:





Zelf de Noren vonden dit wat minder geslaagd. Dat het in juni wel eens koud is, ok. Maar sneeuw? Dat was zelfs voor hen een beetje teveel van het goede. De sneeuw is ondertussen weer weg, maar erg warm is het nu (28 juni) nog steeds niet. 8 graden geeft de thermometer aan. Gelukkig schijnt de zon regelmatig, hebben we nog een beetje zomergevoel als we binnen zitten :-)

Nog ander nieuws: vanaf september ben ik ook overdag van 10 tot 16 uur in de yogastudio te vinden. Naast de yoga en meditatielessen, ga ik ook mijn zelfgemaakte producten maken en verkopen in de yogastudio. O.a. de kussenovertrekken en de mandalatekeningen. Maar ook mijn allerlaatste hobby. Ik ben nu eindelijk eens begonnen met de servettentechniek, iets wat ik al jaren van plan was. En door mijn nichtje Ingrid Dekker (die ook allerlei mooie dingen maakt m.b.v. deze techniek), ben ik nu geïnspireerd genoeg geraakt om het eindelijk eens te gaan doen. Mijn 1e project was het oppimpen van onze saaie groene brievenbus. Laten we zeggen dat die er nu een stuk kleurrijker uitziet :-) Voorlopig nog maar experimenteren met eigen spullen, voor het goed genoeg is voor verkoop.