Røros Martnan 2015

Na orkaan Ole is het niet meer goed gekomen met het weer. Het is afwisselend dooien, sneeuw en weer vriesweer, met als gevolg dat de wegen continue glad zijn en er veel zand gestrooid wordt. Zondag zijn Peter en Ingrid nog op de koffie geweest, zoals altijd weer erg gezellig.

Vorige week was het weer Røros Martnan week. Die begint bij ons op maandag, als de Nord-Østerdal Lasskjørarlag voorbij komt. Een lasskjørarlag is zoiets als een vereniging voor mensen die zich bezig houden met paardensleëen e.d. Elk jaar komt de Nord-Østerdal Lasskjørarlag op zondag aan in Vingelen. Daar overnachten ze op verschillende boerderijen en maandag rond 10 uur vertrekken ze vanuit Vingelen Centrum richting Røros en komen ze dus voorbij ons huis. Loreena en ik zijn om kwart voor 11 naar buiten gegaan om ze op te wachten. En jawel, tegen elven hoorden we de bellen in de verte. De vorige dag was er sneeuw van de wegkanten afgeschoven om de weg wat te bedekken, want die was 1 grote ijsglijbaan. Maandag waaide het flink. Geen lekker weer om met de paardenslee te gaan. Maar zoals altijd was het weer een mooi beeld:

Dinsdag zijn Tino, Loreena en ik naar de opening van de Martnan geweest. Matjo kon niet mee, die moest naar een klant in Rendalen. Achteraf had hij wel mee gekund, want de afspraak ging op het laatste moment niet door. Eerst zijn we nog langs de huisarts in Tolga gereden voor Loreena. Ze is al maanden erg moe. Ze had ijzertekort en kreeg daarom staalpillen, die wel leken te helpen. Maar de laatste weken was het weer mis. Er zijn 4 buisjes bloed bij haar afgenomen en als er iets is, krijgen we een telefoontje. Tot nu toe niks gehoord, dus waarschijnlijk niets lichamelijks aan de hand. Waarschijnlijk een reactie op de afgelopen weken. Maar goed, terug naar de Martnan. We arriveerden rond kwart over 11 in Røros. Ik kon mijn auto kwijt op het parkeerterrein bij de Euronics. Scheelde me weer 80 kronen parkeergeld. Het was al behoorlijk druk op Malmplassen, het plein voor het Røros museum waar de opening altijd plaatsvindt. We vonden een plekje net na het bruggetje, zodat we de paarden goed konden zien aankomen. Tino had al snel genoeg van het wachten en ging zijn eigen gang. Loreena en ik raakten in gesprek met 2 noorse dames uit Oslo, die een hut hadden in de buurt van Drevsjø en elk jaar naar de Martnan kwamen. Om 12 uur begon de opening, waar we weinig van mee kregen, omdat we niet op Malmplassen stonden. En om kwart voor 1 kwamen eindelijk de paardensleëen binnen:

Daarna nog even een rondje langs de kraampjes. Het was behoorlijk druk, dus na 1 snel rondje zijn we weer naar huis gereden.

Druk in de Kerkegata.

Vrijdagochtend iets over tienen arriveerden Marcel en Marieke uit Koppang. Ze gingen gezellig mee naar de Martnan. Voor hun was het de 1e keer. Met 2 auto's zijn we richting Røros gereden. Ook nu weer druk in de straten van Røros. Dit keer hebben we aantal bakgårder gepakt (binnenhofjes in het centrum, waar de lasskjørarlagen stonden). Altijd gezellig om op een bank met rendierhuid rond een vuur een kop koffie te drinken. Het werd een gezellig dagje en na afloop zijn Marcel en Marieke weer met ons mee terug naar Vingelen gereden, waar we lekker wafels hebben gegeten. Begin van de avond zijn ze weer terug naar Koppang gereden.

Marcel besteld svele en kjøttkaker (dikke pannekoekjes en vleeskoekjes)

Gezellig druk met live muziek.

De koffie staat te trekken.

Gezellig onderonsje.

Finborudgård.

Binnenplaats van de Apotekergård.

Marcel en Marieke verlaten de Apotekergård.

Een van de waren die te koop werden aangeboden in de kraampjes.

Koffie drinken bij een vuurtje.

Nog even binnen kijken bij een galerie.

Zaterdag was de laatste dag van de Martnan en ben ik weer geweest. Dit keer samen met Daniëlle. Nu ben ik ook de Martnashallen binnen geweest, waar ook nog zo'n 100 kraampjes stonden. En dit keer ook een paar gårds bezocht, die ik nog nooit bezocht had. Daniëlle kon haar auto ook kwijt bij de Euronics en toen we na afloop met zere voeten terug bij de auto kwamen, bleek ze de autosleutel verloren te hebben. Wat nu? We besloten terug te lopen en alle plekken, waar ze haar tas open had gehad om portemonnee of fototoestel te pakken, af te gaan en te vragen of er een autosleutel gevonden was. Op de 1e drie plekken waar we zochten, was niets gevonden. Maar we hadden geluk, op de 4e plek, de Finburodgård, was de sleutel gevonden. Na een leuk gesprek met de vinders konden we terug naar de auto en vervolgens terug naar Vingelen. Ondanks de zere voeten, ruggen en heupen van het vele lopen, was het ook nu weer een gezellige dag geweest.

Daniëlle met haar Martnan bontjas, de enige periode in het jaar waarin je schaamteloos een bontjas aan kan :-)

Het ophangbord waar "Åpent" op staat, is door Hein en Daniëlle gemaakt. Ik sta ook nog net op de foto :-)

Wafel eten en wachten op koffie.

Positieve ontwikkelingen

De 1e positieve ontwikkeling is dat Matjo een opdracht heeft. Een kleine opdracht weliswaar, maar het begin is er! Dat er nog vele kleine en grote opdrachten mogen volgen!

Ook met de yogastudio zijn er positieve ontwikkelingen gaande. Afgelopen dinsdag had ik een yogaworkshop in Glåmos via de Fjøsakademiet van Lindsey, de dirigente van Sneppen. In oktober en november vinden er nog 2 workshops plaats. De workshops zijn voornamelijk bedoeld voor mensen boven de 40. Er was een mevrouw die begin dit jaar naar de yogadag van Anders en Berit, het yogastel uit Røros, was geweest. Ze vond het verschrikkelijk. Al die mensen die zich in allerlei bochten konden buigen. Ze deed haar best om zich ook in allerlei bochten te wringen, met als resultaat dat haar hele lichaam aan het eind van de dag pijn deed. Volgens mij is dit toch echt niet de bedoeling met yoga! Aan het eind van de workshop vertelde ze me dat ze de oefeningen erg behaaglijk vond en dat ze zich leniger voelde dan aan het begin van de workshop, zonder pijn in haar lijf! En zo hoort het ook.

De opkomst voor yogalessen in de yogastudio zelf was de afgelopen week zeer bedroevend. Maandag kwam er niemand en woensdagavond was er 1 persoon. Bij deze bedankt Daniëlle, want het was een gezellige les vond ik, zo met z'n 2en! Ook de gepensioneerden lopen niet erg hard, maandagochtend had ik 1 trouwe klant, die een privéles van me kreeg.
Maar afgelopen donderdag ben ik gaan praten met Gudrun van de Frivilligsentrale in Tynset. Aud Mary had dat al eens een paar keer tegen me gezegd, dat ik dat eens moest doen. En nu blijk ik Gudrun dus al te kennen. Ze is de vriendin van 1 van mijn yogaklanten die in het voorjaar de beginnerscursus heeft gedaan en ik heb haar (en hem) ook ontmoet op de gezellige zangavond bij buurvrouw Vigdis. Gudrun was zeer enthousiast over mijn idee, dus ga ik vanaf 15 oktober 3 woensdagen in de maand van 10 tot 11 uur yogales geven aan de gepensioneerden in Tynset. Ik mag de ruimte gratis gebruiken en alle opbrengsten zijn voor mij, Gudrun hoefde er niks voor te hebben! Geweldig, zulke mensen!

Donderdag had ik ook contact met Kersti van het fitnisscentrum in Tolga dat in oktober opengaat. Ze hadden met al gevraagd of ik daar yoga wilde geven, maar de ruimte bleek achteraf toch te klein te zijn. Maar we gaan wel samenwerken. Op woensdagavond is er een les spinning/krachttraining van 6 tot half 8 en we gaan proberen de mensen daarna richting mijn yogastudio te krijgen om de spieren lekker te strekken en te ontspannen. We gaan dus ook reclame voor elkaar maken. Hopelijk gaat dit wat opleveren!

In mijn winkeltje heb ik nu ook beelden staan van Christel Moen, degene waar ik eind juli mocht exposeren in haar kleine galerie bij haar huis. En binnenkort komen er ook schilderijen te hangen Kirsti Arnesen, een lokale kunstenares die mooie dingen schildert. Ze waren allebei erg blij toen ik vroeg of ze hun spullen bij mijn in de studio/winkel wilden zetten/hangen. Als het tot een verkoop komt, is 20% van de verkoopprijs voor mij.

En morgen is de vuurdoop voor mijn zelfgemaakte spulletjes op het Mandelpotetfestival in Alvdal. Erg spannend.We gaan er in ieder geval een gezellige dag van maken, Matjo en Loreena gaan in ieder geval ook mee.

Eén van de beelden van Christel

De nieuwste theelichtjes.

Harrytur naar Idre

Ik was vorige keer vergeten te vertellen, dat Tino tijdens de Olsokweek op woensdagavond nog naar een feest in Tolga is geweest. Het feest was in de Dølmotunet en er kwamen 2 bands spelen. Hij is er tegen 9 uur 's avonds naar toe gefietst. Er waren een aantal klasgenoten uit zijn 10e klas, waar hij even mee heeft staan praten en leerlingen van Storsteigen, die hij kende. Tegen 1 uur is hij weer terug naar huis gefietst, want zijn noors was op, zoals hij de volgende ochtend tegen me zei. Onderweg reed een klasgenoot van hem langs met de auto en die heeft hem een lift naar huis gegeven. Al met al heeft hij het wel naar zijn zin gehad, geloof ik. Verder kregen we vorige week ook bericht dat hij weer toegelaten is op het internaat, dus dat is ook weer allemaal geregeld. Hij heeft geluk gehad, want er waren ook op Storsteigen heel veel aanmeldingen dit jaar voor de 1e klas. Blijkbaar is 1998 een vruchtbaar jaar geweest :-)

Afgelopen zondag had ik nog een tentoonstelling in Christel Moen haar kleine galerie in Tolga met mijn mandalatekeningen. Ik had ook wat andere spullen meegenomen zoals kaarsen en een paar fotolijstjes, die ik bewerkt had met servetten. Het was een regenachtige dag, dus veel mensen kwamen er niet. Maar er kwam wel iemand van het plaatselijke blad Hattil. Ze heeft een foto genomen van Christel en mij met de mandalatekeningen en kaarsen op de achtergrond, dus dat is weer een beetje gratis reclame.

Ik heb vanaf afgelopen zondag behoorlijk last van mijn rug. Blijkbaar is de combinatie van poetsen en dweilen in Vidarheim en het Helsesenter en het vele staan tijdens de koorrepetities de afgelopen 2 weken iets teveel geweest. Mijn onderrug was zondag helemaal verkrampt en ik kon nauwelijks lopen van de pijn. Dus dat was noodgedwongen een weekje rustig aan doen. Gelukkig is de ergste pijn weer verdwenen en kan ik inmiddels weer uit de kant.

Afgelopen donderdag zijn we naar Idre in Zweden gereden. Ik vond de sfeer in Idre prettiger dan in Funnasdalen. We zijn eerst naar de Systembolaget (de Zweedse Vinmonopolet) geweest, waar we geholpen werden door een alleraardigste jongedame. Aangezien mijn moeder en Henk een pak wijn hadden meegenomen, hebben we dat niet meegenomen. Maar wel allerlei ander lekkers :-) Daarna naar de ICA, die stukken ruimer was opgezet dan de ICA in Funnasdalen. Vervolgens zijn we de Idrefjell opgereden, waar we een hele groep rendieren tegenkwamen. Dat waren dus weer even wat fotomomentjes.

En vervolgens zijn we weer terug naar Noorwegen gereden. Op de terugweg zijn we even bij Femke langs geweest. Ze had die ochtend Peter en Ingrid naar het vliegveld in Røros gebracht. Die zijn nu een weekje in Nederland. We hadden Goudakaas voor haar meegenomen en we kregen een bakje met verse eitjes mee terug. Goede ruil.

Nu nog een week en dan gaan de scholen weer beginnen. Begin september hoop ik weer met de yogalessen te beginnen, dus de komende weken maar wat voorbereiden.

Lokale kerstmarkten

Afgelopen woensdag was het de laatste yogales voor de kerst. De afgelopen weken kwamen er steeds minder mensen, vanwege alle kerstdrukte. Julestress, noemen ze dat hier. Want het huis moet voor kerst helemaal spik en span, de diepvries moet vol met allerlei gebak en tussendoor moet er nog gerepeteerd worden met koor of orkest en vrijwilligerswerk gedaan worden bij allerlei kerstmarkten.

Dit weekend zijn er wel 4 verschillende hier in de gemeente. Matjo en ik zijn vanochtend eerst naar Tynset gereden om een kerstboom te kopen. Toen we in Vingelen aankwamen, kwamen we daar Peter, Ingrid en Femke tegen in de auto. De ramen gingen bij beide auto's omlaag en we kregen een kerstkaart toegestoken. Ze wilden naar de kerstmarkt in Bunåva, maar het was er zo druk, dat ze eerst maar naar Aashaugen gingen. Wij zijn verder gereden naar Tynset. Daarna terug naar Tolga om Kari in haar galerie te bezoeken. Ze had er o.a. een plakboek liggen met allerlei foto's die met de galerie te maken hadden en daar stonden ook 2 foto's van mij in van vorig jaar zomer, toen ik daar exposeerde met mijn mandalatekeningen:

Daarna zijn we naar Hoeve Aashaugen gereden op Vingelsåsen. Dit is de boerderij van Marit Gilleberg en haar man Jon Haakon. Elk jaar organiseert zij een kerstcafé in het oude boerderijhuis. Zelf wonen ze in het grote huis ernaast. Daar kwamen we Daniëlle tegen, die o.a. weer stroopwafels verkocht. Uiteraard hebben we weer een pakje meegenomen. We kwamen er nog meer bekenden tegen en hebben gezellig koffie gedronken met lekkere zelfgebakken koekjes erbij en gepraat met deze en gene.

Vervolgens nog naar de kerstmarkt in Bunåva gereden. Daar was het inmiddels niet meer druk. Nog even met de buurvrouw gepraat en gevraagd of zij misschien skies te leen had voor mijn neven, die 28 december komen. Ze zou haar ogen en oren open houden voor me. Ook hier weer genoeg bekenden. Ook nog een oud-collega van Matjo, die ook in Tolga woont. Hij woont op de Matthiashoeve bij de oude brug in Tolga. Daar houdt hij (slacht)varkens en hij stond nu met zijn worsten buiten bij Bunåva, om die te verkopen. Ik heb medisterpølser gekocht voor het kerstdiner.

De man in het zwart is de oud-collega van Matjo.

Daarna zijn we naar huis gereden, om de kerstboom te versieren. We hebben het dit keer met z'n 3en gedaan: Loreena en Tino hebben ook meegeholpen.

Het eindresultaat.

Loreena had afgelopen donderdag nog een tentamen wiskunde. Ze was, zoals gewoonlijk, weer als 1e klaar en belde tegen half 12 dat ik haar op kon halen. We zijn maar gelijk naar Tynset gereden om de wekelijkse boodschappen te doen en nog wat kerstinkopen. Toen we terug thuis waren, was het flink gaan waaien. 's Avonds was de wind aangewakkerd tot een flinke storm. Het bleek de orkaan Ivar te zijn. Het huis piepte en kraakte aan alle kanten. Dat was de zoveelste storm. Zoveel heeft het hier al heel erg lang niet gestormd. De temperaturen waren tijdens de storm ook behoorlijk omhoog geschoten: 6 graden boven nul, terwijl het de dagen daarvoor gemiddeld -8 was. De sneeuw begon dan ook te smelten. Niet leuk. De volgende dag waren de temperaturen gelukkig weer onder nul en 's avonds begon het weer te sneeuwen, zodat er weer een laagje van 5 cm viel.

Vrijdagavond zijn Matjo en Tino naar de bioscoop in Røros geweest om daar naar The Hobbit 2 in 3D te kijken. Tegen twaalven waren ze weer thuis. De film was goed bevallen. Op naar nr 3.

Tino met 3D bril in de bioscoop in Røros.

Opening Yogastudio

Vanochtend was het dan zover:  de opening van de Yogastudio. Gisteren in de namiddag hebben Hein en Danielle nog de ramen beplakt met folie. Dit is het resultaat, ik ben er superblij mee:

 

 

 

Ik was er vanochtend om 9 uur, een uur voor de opening. Danielle en Hein kwamen vlak daarna 2 rotan stoeltjes brengen, die voorlopig hier komen te staan, want daar hebben ze in hun nieuwe huisje voorlopig geen plaats voor. En ik ben er ondertussen mooi mee geholpen.

 

Hein is naar de werkplaats gegaan om nog wat te werken, Danielle is hier gebleven. Even later kwamen ook Matjo en Tino. Tino had speciaal vrij gekregen, daar werd helemaal niet moeilijk over gedaan. Loreena heeft ook vrij gekregen van 10 tot 12 uur. Matjo en Danielle hebben nog wat dingen opgehangen voor me.

                                                        Speciaal voor de moeder van Danielle :-)

Tegen tienen druppelden er wat mensen binnen. Ik had er niet veel verwacht, want vrijdagmorgen, de meesten werken dan. De burgemeester had helaas verstek moeten laten gaan, maar in plaats daarvan had ze 2 vervangers gestuurd: Bjørnar Tollan Jordet en Eivind Moen. De laatste is de cultuurchef hier. Iets over tienen zijn we begonnen, eerst ik met een kort toespraakje en daarna zei Bjørnar nog het een en ander en toen was er koffie met kake.

 

Ondertussen hadden zich een man en vrouw of 10 zich verzameld, o.a. Hein en Danielle, Bjørk Lorentzen, Yvonne, Ingerd (van het koor)en nog 3 mensen die bij de gemeente werken. Er was een ook journalist bij van de Østlendingen, die een heel interview met me afnam en verschillende foto’s nam. Ben benieuwd wanneer dat in de krant komt.

 

Het was een gezellig uurtje en daarna is iedereen weer op het gemak weggegaan. Loreena bleef nog een uurtje en tegen twaalven kwam Sindre Riise nog even binnenwippen. Daarna was het even stil en toen stond Dennis voor mijn neus. Terwijl we gezellig koffie zaten te drinken, kwam Christel Moen binnen, die ik nog ken van de galerie in Røros. Dennis vertrok weer en tegen de tijd dat Christel vertrok, kwam Hege binnen. Na Hege was kwam er nog een oudere dame, die ook wel belangstelling had voor yoga en nog 2 meiden van de videregående, die ik ook een foldertje over de yoga heb meegegeven. Daarna kwamen Mel en Nigel en ook Aleida wipte nog even langs. En op het eind kwam ook Ingrid even langs na haar werk. Kortom, een gezellige 1^e dag. En de reacties waren positief, iedereen vond het een gezellige ruimte, sommigen noemden de sfeer vredig en ontspannend. Goed om te horen, want dat is wel de bedoeling, dat het in een yogastudio vredig en ontspannend aanvoelt.

 

De toonbank

 

En nog een filmpje:

 

 

Loreena in de 9e klas

De 9e klas staat hier in Tolga gelijk aan heel veel doen. Elke 9e klas richt een paar leerlingbedrijven op, waarmee geld wordt verdient voor de Rondane- en Oslotrip in het begin en aan het eind van de 10e klas.

Vandaag zijn ze begonnen met geld verdienen. De hele klas helpt mee om schapen vanaf de Sæter (zomerboerderij in de bergen) naar de boerderij beneden te drijven. Vanochtend is Loreena om 7 uur van huis weggefietst richting de Bua (de supermarkt in Vingelen). Daar wordt ze opgehaald door 1 van de ouders van de kinderen die in Vingelen wonen en naar de Sæter gebracht. Vanmiddag is ze hopelijk rond half 3 weer terug thuis.

A.s. zaterdag is het Lokal Mat Festival (lokale voedingsprodukten) in Tolga en de 9e klas is gevraagd of ze vrijdag- en zaterdagmiddag mee kunnen helpen met allerlei werkzaamheden. Ook hier krijgen ze voor betaald. Loreena helpt niet mee, want ....... ze geeft een feestje! Ze wordt a.s. donderdag 14 en geeft vrijdagavond haar verjaardagsfeestje voor een paar klasgenootjes. Soms wordt hier de hele klas uitgenodigd op een verjaardagsfeest, maar dan moet er speciaal een ruimte gehuurd worden, want 35 jongelui kan ik thuis niet kwijt. Dus heeft ze 5 klasgenootjes uitgenodigd, waar ze het meest mee omgaat op school. Om 18.00 uur begint het feestje. Wij moeten voor het eten zorgen en daarna moeten we natuurlijk foetsie. Ik begin dan met de yogalessen hier in Vingelen, dus dat komt eigenlijk wel goed uit. Wat Matjo en Tino gaan doen, weten ze nog niet.

Op de dag van Lokat Mat zelf, moet Loreena meemarcheren met het Skolekorps en sta ik op het terrein of in een gebouw van 1 van de oude boerderijen met het koor om ook vanalles eetbaars te verkopen en natuurlijk te zingen.

Nog wat info over de leerlingenbedrijven: er kon gekozen worden uit 4 verschillende soorten bedrijfjes. Een dienstverleningsbedrijfje (bijv. oppassen), een kunst- en handwerkbedrijfje, een horecabedrijfje en een (school)krant opzetten. Loreena heeft gekozen voor horeca, wat inhoudt dat ze met andere leerlingen bijv. cake en taart gaat bakken voor verkoop.

Voor de rest staat er in september nog het nodige op het programma voor haar op school. Week 37 en 38 doet de 9e klas mee met een kunstproject in samenwerking met de lokale kunstenares Helga Storbekken. Het is de bedoeling dat elke leerling een eigen doek schildert, dat tentoongesteld wordt in de Tøysentralen Galerie in Tolga. De opening van deze tentoonstelling is donderdagavond 20 september.

Vrijdag 21 september gaan ze naar de energiecentrale in Hunderfossen in het kader van het onderwerp Electriciteit van het vak Natuur. Ze vertrekken 's ochtends om 8.30 uur van school met de bus en zijn 's avonds tussen 19.00 en 20.00 uur weer terug.

Kortom: op school hoeft ze zich in september niet te vervelen!

Olsok 2

Woensdagmiddag zijn we nog naar Hodalen gereden, waar we Hein en Danielle aantroffen, die heerlijke versgebakken Nederlandse stroopwafels stonden te verkopen op de brukmarked. Een brukmarked is een markt(je), waar ze spullen verkopen die je kunt gebruiken.

Matjo en Tino op de het marktje in Hodalen.

Daarna zijn we naar de Fjellstue gereden voor de veiling. Matjo houdt helemaal niet van tweedehands en gebruikte spullen, maar ik zag wel een aantal dingen, die wel de moeite waard waren. De veiling ging als volgt in zijn werk: de veilingmeester of zijn assistente liet een voorwerp zien en vraagt vervolgens wie er een bod op wil doen en hoe hoog. Dan roept iemand in het publiek een bedrag, en vervolgens nog iemand en zo gaat dat verder tot er niemand meer biedt. Eenmaal, andermaal, verkocht. Het voorwerp wordt door de assistente naar de bieder gebracht, die het bij de balie gelijk af kan rekenen. Tino had het al snel gezien, dus zijn we weer naar huis gegaan. De volgende keer neem ik een stoel mee en ga er de hele middag of morgen zitten. Op de terugweg nog even een aanplakbiljetje over de yogacursus op het prikbord bij de Fjellstue geprikt. Je weet het maar nooit.

Vrijdagmiddag stond ik nog een keer in de gallerie van Kari. Er kwamen in het begin een aantal mensen langs, de rest van de middag was erg rustig. Gelukkig weer lekker weer, dus kon ik weer buiten zitten tekenen. Ook nog een paar kaarten van mezelf verkocht, dus vooruit maar weer.

Zaterdag ben ik met Matjo naar Røros gereden, om mijn spullen uit de galerie daar te halen. Dat avontuur is weer afgelopen. Conclusie: leuk om eens in een galerie te hangen, maar ik denk nu dat een galerie zoals deze niet de juiste plaats is voor mandalatekeningen. Ik heb er wel kaarten verkocht. Ik denk dat ik een mandalatekening eens iets bewerk in zo'n photoshopachtig programma en het op canvas af laat drukken. Misschien dat dat meer verkoopbaar is. Het galerie-avontuur in Røros heeft me helaas meer geld gekost dan het heeft opgeleverd. Men sånn er livet (maar zo is het leven), zoals de Noren hier zeggen.

Zaterdagavond was er seterpub in Øversjødalen. We zijn eerst naar Peter en Ingrid gereden en hebben daar koffie gedronken. Rond 20.45 uur zijn we naar de seterpub gereden. Een grote hut in de bergen, die als pub was ingericht, met live-muziek. We hebben daar weer nieuwe mensen ontmoet en ons geamuseerd met Noren die steeds meer dronken werden. En gefilosofeerd over het verschil tussen Nederlanders en Noren wat het drinken van alcohol betrefd. We kwamen tot de conclusie dan Nederlanders drinken voor de gezelligheid, ze hoeven niet percé, want ze kunnen, als ze willen, altijd alcohol drinken, omdat het niet duur is. Noren drinken om het drinken, om dronken te worden. Omdat alcohol zo duur is en ze niet vaak de kans krijgen om dat te drinken. Of het klopt weet ik natuurlijk niet. In ieder geval was het erg gezellig.

Helaas hadden we wel een probleem met onze auto. Matjo had al eerder last gehad van het raam bij de bestuurderskant, dan ineens onverklaarbaar open en/of dicht ging. Hij was er vorige week al bij de garage voor geweest, maar die konden niets vinden. Het lijkt op een vochtprobleem, omdat het alleen gebeurd bij veel regen. En gisterenavond, toen we aankwamen bij de seterpub, ging het raam weer ineens naar beneden. En wilde niet meer terug naar boven. Dus hebben Matjo en Peter er een zeil over gespannen. Tegen enen zijn we met wapperend zeil naar beneden gereden, naar het huis van Peter en Ingrid. Daar hebben Matjo en Peter met een vuilniszak en ductape het raam provisorisch dicht gemaakt. En zo zijn we op het gemakje terug naar huis gereden, waar we tegen 2en aankwamen. Tino was nog wakker, die vond het wel lekker, zo'n avondje zonder zeurende ouders.

Vanochtend heeft Matjo nog naar het raam gekeken, of hij het toch nog dicht kon krijgen. Maar helaas, dat lukte niet. Dus morgenochtend maar even naar de garage. Hopelijk krijgen ze het daar snel dicht, zodat we toch nog een rondrit rond Rondane kunnen gaan maken. Want dat stond morgen eigenlijk op het programma.

Olsok

Zondagavond rond 18.15 uur, ben ik met Kari meegereden naar haar seter. Daar zouden we een evaluatie hebben met de andere mensen van de galerie in Røros. Wij waren er iets over half zeven. Erg leuk om zo'n seter eens van binnen te zien. Geen stroom, waterkraan buiten, net als de wc. Superbasic dus. Kari vertelde dat ze er erg graag kwam en dat het altijd als vakantie voelde als ze een paar dagen in haar seter zit. En dat kan ik me heel goed voorstellen.

De avond bleek verschrikkelijk saai te zijn. Niks evalueren, alleen maar vergaderen over het komende jaar, over verzekeringen, huur enz. Maar ik stop eind juli, dus voor mij totaal overbodige informatie. En het duurde maar, en duurde maar. Ik was pas om 12 uur 's nachts thuis. Pfff, niet echt voor herhaling vatbaar. Zelfs Kari vond dat het allemaal wel erg lang duurde.

Maandag- en dinsdagmiddag heb ik in de galerie van Kari gezeten. Maandag was erg saai. Er kwam maar 1 persoon langs en het was ook niet echt weer om lekker buiten op de veranda te kunnen zitten. Nogal grijs weer en een graad of 14. Ik heb maar weer een mandalakaart getekend en wat tijdschriften gelezen. Ik was blij dat Kari om een uur of 4 weer terug was. Dinsdagmiddag was het heerlijk weer, dus kon ik lekker buiten zitten tekenen. Er kwamen gelukkig ook wat meer mensen langs en ik heb zelfs nog 2 kaarten verkochten. En ondertussen 4 personen die zich ingeschreven hebben voor de yogacursus.

Gisterenavond was het Innflyteretreff, oftewel een bijeenkomst voor mensen die afgelopen jaar/jaren in Tolga zijn komen wonen. Peter, Ingrid en Femke en Hein en Danielle waren er ook. Verden nog een gezin uit Litouwen en een aantal Noren. De avond begon om 20.00 uur en was om 22.00 uur afgelopen. We kregen wat te horen over de geschiedenis van Tolga, wat best interessant was. Verder werd er nog wat eten geserveerd, keuze uit verschillende hartige taarten, erg lekker. En nog wat gezellig gekletst met deze en gene.

Vanmiddag gaan we naar Hodalen. Eerst naar een boerderij met kruidentuin, waar ook een kleine markt is. En daarna naar de veiling in de Fjellstue. Daar hebben we ook de Hodalen Hutspotdag gehouden. We gaan met z'n drietjes: Matjo, Tino en ik. Loreena gaat naar moderne dans hier in Tolga. Dat vindt ze toch wat leuker. Voor ons wordt het de eerste veiling. Veilingen worden hier regelmatig gehouden, dus ik ben benieuwd hoe dat in zijn werk gaat.

A.s. zaterdag haal ik mijn spullen terug uit de galerie in Røros. Ik heb zondagavond nog wat foldertjes over workshops mandalatekenen meegegeven aan degene die deze week in de galerie staat. Ik hoop dat dat nog wat oplevert. En verder zijn we tussen de bedrijven door aan het inpakken.

Opening Galerie Gjelten

Gisterenmiddag en -avond heb ik Kari meegeholpen met het opknappen van de ruimte, die nu haar galerie is. De hele middag en avond staan verven, het halletje moest opnieuw geverfd worden. De muren zijn nu turkooise blauw. Verder mijn mandalatekeningen nog opgehangen en vanavond 18.00 uur was het dan zover: de officiële opening. Ik was er om 17.15 uur, zodat ik nog wat fruit kon klaarmaken en de glazen kon neerzetten. Tegen zessen arriveerden de eersten van velen. De opening was in het kader van Olsok. En het thema van Olsok is dit jaar: retro. Dus of ik retro gekleed kon komen. Uh ja, eens even kijken in mijn kledingkast of ik nog wat had. Want met de verhuizing naar Noorwegen had ik heel veel weggedaan. Gelukkig niet mijn fluwelen lapjescolbert met schoudervullingen. Die had ik ooit eens eind jaren 80, begin jaren 90 gekocht. Hoedje van Loreena op mijn hoofd, broek met wijde pijpen aan en zo moest het maar. Het bleek een geslaagde outfit te zijn. Kari had een jaren 60 jurkje aangetrokken en er kwamen ook nog 3 dames in jaren 60 jurken langs. O.a. de lerares van Loreena. Erg leuk.
Er was veel belangstelling. Niet alleen voor de galerie, maar ook voor mijn yoga cursus en de workshops mandalatekenen. Ik had nog snel folders gemaakt hiervoor en daar zijn er een aantal van meegenomen. Misschien dat ik zelfs in Kvikne yogales kan gaan geven, maar daar hoor ik nog van. Kortom, een veelbelovende avond. Ben benieuwd naar het vervolg. Er was ook nog een journalist van de Østlendingen. Hopelijk schrijft hij ook wat over de mandala workshops.
Maandag, dinsdag en vrijdag sta ik in de galerie, van 12.00 tot 18.00 uur.

På tur met Peter en Ingrid.

Gisteren moest ik nog een dagje in de galerie in Røros staan. Ik heb vorige week een klein schetsboek gekocht, waarmee ik kaarten kan gaan tekenen. Mandalakaarten dan natuurlijk. Daar ben ik gisteren maar mee begonnen. Ik had de 1e net klaar en in de etalage gezet, toen er een man in een mooi pak binnenkwam. Hij zocht een kaart voor een bruiloft, waar hij zo naar toe moest. Mijn fotokaarten vond hij op zich wel mooi en toen liet ik hem de net getekende kaart zien. Die was uitstekend, die wilde hij hebben. Dus zodoende gelijk de kaart verkocht.

Matjo had gisteren weer een heen en weer rij dag. Eerst Tino naar Dennis gebracht, toen mij opgehaald en naar Røros gebracht, daar boodschappen gedaan, weer terug naar Tolga. Thuis heeft hij nog wat dozen, die beneden ingepakt klaarstonden, naar boven naar de eetkamer gebracht. Dit is voorlopig onze opslagkamer voor de dozen, staan ze ook niet in de weg. Tegen half 4 heeft hij Tino weer opgehaald in Kåsa, daarna Loreena naar Vingelen gebracht voor de laatste paardrijles. Die heeft nu even 4 weken pauze. Toen weer doorgereden naar Røros om mij weer op te halen en daarna weer naar Vingelen om Loreena weer op te halen.

Vandaag zijn we een wandeling gaan maken met Peter en Ingrid. We zouden eerst de route naar het herdenkteken op de Hummelfjell gaan doen, maar omdat het nogal geregend had, en het vanochtend in Tolga nog steeds regende, leek het ons beter om een route te nemen over een grindweg.

Ingrid, Matjo en Peter

Na een belletje met Ingrid, spraken we af dat we over de tolweg richting Nabuvoll zouden gaan lopen. Om half 11 waren we in Øversjødalen. Daar was het weer beter, maar toen we aankwamen, viel er net een korte regenbui. Reden om eerst een kop koffie te gaan drinken. Om 11 uur zijn we vertrokken. De tolweg was een mooie weg om over te lopen, met hier en daar mooie vergezichten.

Halverwege kwamen we bij een paar zomerhutten, waar we geluncht hebben. We hebben toen besloten de bergrug over te steken, richting Kåsa. Er zou, volgens de kaart, een pad lopen. Het was weer even zoeken, maar toen vonden we iets dat leek op een pad. Onderweg was het pad, volgens goed Noors gebruik, soms nergens te bekennen. Maar met een kompas (de iPhone van Matjo) en een kaart kwamen we er wel. Prachtige tocht, met mooie uitzichten, weer. Ook het weer viel mee, droog, regelmatig zon, wat wil je nog meer.

Om half 4 kwamen aan op de boerderij van Dennis. Dennis was bezig met maaien, want hij liep achter, door zijn verstuikte enkel. Niet dat die al helemaal beter was, maar er moest gewoon gemaaid worden. Ook Kjelrun was er, de moeder van de eigenaresse van de boerderij, die Dennis dan weer huurt/pacht. Ze nodigde ons gelijk uit voor de koffie en daarna heeft Peter Femke gebeld, of ze ons daar op wilde komen halen. Gelukkig voor ons deed ze dat, anders hadden we nog 11 km terug moeten lopen.

Nog even genieten van het uitzicht boven Kåsa..

Naar binnen bij Kjelrun voor de koffie.