Een weekje naar Nederland deel 1

Afgelopen week hadden Tino en Loreena herfstvakantie en we hadden allemaal de behoefte om weer eens een aantal mensen in Nederland te zien en te spreken. Matjo kon niet mee, omdat hij moest werken. Zodoende kon hij ook voor Balto zorgen en dat was maar goed ook, want Balto gaat behoorlijk achteruit. Hij heeft veel last van zijn heupen en het opstaan wordt steeds moeilijker.

Matjo heeft ons vrijdag de 3e oktober naar Gardermoen gereden, een ritje van 4,5 uur enkele reis. Dat was dus heel lief van hem, want hij moest natuurlijk ook nog terug! Tino was donderdagavond al naar huis gekomen en Loreena hebben we opgehaald van school. Onderweg een paar foto's genomen van de gekleurde bomen. Vooral zo'n berghelling ziet er prachtig uit, met het donkergroen van de dennebomen en het geel van de berken.

We waren ruimschoots op tijd op Gardermoen. We vlogen dit keer met Norwegian Airlines. Ik had van tevoren al ingecheckt via het internet, dus we moesten alleen nog van onze grote, halflege koffers af. Dat kon via een dropp-off terminal, waar je zelf je bagagelabel moest printen en vervolgens je koffer op de band moest plaatsen. Erg handig. Toen door de douane. Ik was vergeten mijn yoghurtje op te eten (ik was gewoon helemaal vergeten dat dat nog in mijn tas zat), dus dat moest eruit. Gelukkig verliep de rest vlotjes en konden we nog een beetje rondhangen in de tax-free zone.

Het vliegtuig vertrok netjes op tijd en we landden ook keurig op schema. Toen we de koffers eenmaal hadden, waren we nog eerder bij de uitgang dan mijn broer Francois, die ons op kwam halen. We hoefden gelukkig niet lang te wachten. Om 23.45 uur kwamen we aan bij mijn moeder in Tholen, waar we de rest van de week gelogeerd hebben.

Zaterdag hebben Tino en ik Loreena naar haar vriendin in Halsteren gebracht. We werden uitgenodigd om een kop koffie te blijven drinken en dat was erg gezellig. Tino en ik zijn daarna naar Bergen op Zoom gereden om eens uitgebreid te winkelen. We kwamen Loreena en Britt een paar keer tegen, die ook uitgebreid aan het winkelen waren. Tegen half 5 hadden Tino en ik het wel gezien en zijn we weer naar Tholen gereden. Loreena bleef bij Britt eten en die zouden we in 1e instantie pas 's avonds weer op gaan halen. Tino en ik zijn na het eten naar Yerseke gereden, waar mijn broer Marcel woont met zijn vriendin en haar dochtertje. Daar kreeg ik een telefoontje van Loreena of ze bij Britt mocht blijven slapen. Natuurlijk mocht dat. Iets na tien uur zijn Tino en ik weer terug naar Tholen gereden.

Loreena en Britt

Winkelen in Bergen op Zoom Centrum

Tino in Bergen op Zoom

Bij mijn jongste broer in Yerseke.

Zondag stond Deltapark Neeltje Jans op het programma. Francois werkt daar en had geregeld dat we gratis naar binnen mochten. Eerst Loreena opgehaald in Halsteren en toen met de auto van mijn moeder (die ik bijna de hele week mocht gebruiken) naar Neeltje Jans. We kwamen op de Oosterscheldekering een heleboel wandelaars tegen. Achteraf bleek dat van de kustmarathon te zijn geweest. Zaterdag waren de hardlopers aan de beurt en zondag de wandelaars. Toen we het park in gingen, stond Francois achter de balie. Na kennis te hebben gemaakt met een collega van hem, zijn we het park ingegaan. We kenden het park nog van de tijd dat we in Nederland woonden. Hier hadden we o.a. ons afscheidsuitje met mijn familie net voor we naar Noorwegen verhuisden.

Een stukje van de Oosterscheldekering, gezien vanaf Neeltje Jans.

De zeeleeuwenshow vonden we het leukst. Francois was hier de fotograaf (na afloop kon je voor 10 euro jezelf op de foto laten zetten met een kussende zeeleeuw). Hij vertelde 1 van de trainsters over ons en zij kwam vervolgens op ons aflopen en vroeg aan Loreena of ze wilde helpen. Tijdens de show kwam de zeeleeuw op een verhoging met een bloem in zijn bek. Loreena moest de bloem aanpakken en vervolgens naar de zeeleeuw gaan zitten, waarna ze een kus van hem kreeg. Erg leuk! Na afloop konden wij gratis op de foto met de kussende zeeleeuw. Erg handig, zo'n broer!

Loreena en de zoenende zeeleeuw.

Rond 4 uur hadden we het gezien en zijn weer naar Tholen gereden. 's Avonds op visite geweest bij een vriendin in Oud-Vossemeer. Zij hadden er net een weekje IJsland op zitten en zaten helemaal vol van die prachtige reis. Het werd een gezellig avondje en het was net of ik nooit weggeweest was.

Bij Peet en Jeanet in Oud-Vossemeer.

Maandagochtend zijn we boodschappen gaan doen bij de nieuwe Aldi en de nieuwe Albert Heijn in Tholen. De beide winkels waren verplaatst naar een nieuw gebouwd gedeelte van Tholen, wat we nog niet gezien hadden. Natuurlijk gingen er een paar pakken hagelslag in de boodschappentas, even als een paar blikje Amstel Radler voor Tino en een zak stroopwafels, chocoladekruidnoten en gevulde speculaas.
Toen weer richting Bergen op Zoom, waar ik om half 2 had afgesproken met 2 vriendinnen in restaurant 'Appeltje, wat aan de rand van Bergen op Zoom ligt in het bos. Ik heb Tino en Loreena eerst afgezet in het centrum van Bergen op Zoom, want die wilden nog wat meer winkelen. Ik was aan de vroege kant en toen ik door de straat van mijn vroegere zanglerares reed, zag ik de voordeur op een kier staan en ook haar naambordje was nog aan de muur bevestigd. M.a.w. ze woonde daar dus nog steeds. Dus besloot ik spontaan de auto aan de kant van de weg te zetten en haar even op te zoeken. Ze was zeer aangenaam verrast toen ik zo ineens voor haar deur stond! Ze is inmiddels 88 (!), maar nog steeds heeft ze een paar zang- en pianoleerlingen. 2 jaar daarvoor had ze een open hartoperatie gehad, maar ze is nog steeds een kras dametje! Na een kop koffie gedronken te hebben, vroeg ze of ik nog even wilde zingen. Natuurlijk wil ik dat! Dus hebben we nog een kwartier gezongen, zij speelde op de piano en ik zong. Ze vond dat mijn stem nog steeds goed klonk. Toen was het tijd om naar 't Appeltje te rijden. Superleuk om haar weer gezien te hebben!
Om half 2 was ik bij 't Appeltje, waar Liane en Marina al op me zaten te wachten. We hebben eerst een boswandeling gemaakt (wat een verschil met hier in Noorwegen, daar zijn niet zoveel paden). Daarna hebben we onszelf lekker verwend met een Brusselse wafel met slagroom, warme kersen en een bolletje ijs. De middag vloog om, het was supergezellig om ze beiden weer te zien.

Tijdens de boswandeling, een voorbijgangster heeft meerdere foto's achter elkaar van ons genomen en dan krijg je dit effect.

Met Marina en Liane in 't Appeltje.

Om half 5 heb ik Tino en Loreena weer opgepikt bij het station in Bergen op Zoom en toen weer terug naar Tholen. 's Avonds nog op bezoek bij mijn oudste broer in Oud-Vossemeer. Die had een superdelux bubbelbad in zijn tuin gezet, wat natuurlijk even bewonderd moest worden. Ook hier weer een gezellige avond.

Het bubbelbad.

Tino en Loreena met mijn oudste broer René.

En dat waren de 1e 3 dagen van onze vakantie. Hierna deel 2, want anders wordt het zo'n grote lap tekst om te lezen :-)

Wonen op het platteland

Ja, je kunt rustig stellen dat wij op het platteland wonen. 4 km van het dichts bijzijnde dorpje, ik krijg vaak te horen dat we wel erg ver van de beschaving wonen. Tja, daar valt over te discussiëren. Hier wonen heeft voor- en nadelen. Een nadeel is voor mij dat ik elke dag 15 km naar Tolga moet rijden naar mijn werk en eind van de middag weer terug. En dan 's avonds nog een keer (yogalessen, koorrepetitie). En als de Tino of Loreena ergens naar toe willen, moeten wij ze altijd brengen, want bussen rijden niet vanuit Vingelen. Alleen de schoolbus 's ochtends en 's middags.

Voordelen zijn er gelukkig ook genoeg. De rust, ruimte en het mooie uitzicht bijvoorbeeld. En het heeft ook zijn charmes. Zoals afgelopen week, toen ik woensdagochtend naar Tolga reed. Toen kwam ik een kudde jonge koeien tegen. Er liep een man voor en een oudere mevrouw achter de kudde. Ik ben maar even stil blijven staan totdat alles voorbij was. De mevrouw vertelde dat het weglopers waren. Hmmm, misschien moeten ze hier eens wat aan het hekwerk doen, want het komt regelmatig voor dat er koeien en/of schapen midden op de weg lopen, die eigenlijk in een weiland thuishoren. Ik heb het idee dat ze daar hier niet veel om geven.

Gisteren liep ik met Balto richting de Nederlandse buren (1 km verder). Op de terugweg hoorde ik geklingel van schapenbellen achter me en toen ik me omdraaide, kwam er een hele kudde schapen al hollend op ons af. Ik heb Balto snel aan de lijn gedaan. Het bleek dat er een auto achter de kudde liep, vandaar de hollende schapen. Toen de auto voorbij was, stonden ze even stil om ons van een afstand te bestuderen en besloten toen om maar achter ons aan te komen. Oef, als ik in m'n eentje zou lopen zou ik dat niet zo'n probleem vinden, maar met Balto bij me werd het toch een beetje een ander verhaal. Je weet nooit hoe hij op die schapen reageert als die te dichtbij komen. Dus op een holletje de weg af richting de hoofdingang van de boerderij, in de hoop dat de schapen de afslag richting de kippenschuur zouden nemen. Gelukkig deden ze dat. Toen ik via de hoofdingang het erf opliep, stonden ze met z'n allen naast de kippenschuur te grazen. En toen ik even later binnen was, stonden ze naast ons huis. De buurvrouw heeft ze vervolgens weer terug gedirigeerd naar het stukje gras bij de kippenschuur. Gekke beesten, schapen. Maar wel leuk!

Gisterenavond zijn we naar de school van Loreena geweest in Tynset: de Nord-Østerdal Videregående Skole. Er was een kennismakingsbijeenkomst voor de ouders van de leerlingen uit de richtingen Muziek en Sport. De avond begon om 19 uur met een concert van de 1e klas leerlingen van de muziekrichting. Dus ook met Loreena! En het concert was erg leuk! Er was een koor van alle leerlingen die 2 liedjes zongen. Het koor opende de avond met Donna Nova Pacem (wat ik ook ooit met BZB Vocaal Ensemble uit Tholen heb gezongen) en sloot de avond af met Always look at the bright side of live van Monty Python, met dansje erbij. Superleuk! Tussendoor 2x een optreden van het ensemble: 2 solozangers, achtergrondkoor en instrumentale begeleiding van gitaristen, drummer, piano, viool en franse hoorn (wie zou dat geweest zijn :-) ). Ook nog een hiphop dansnummer en nog een liedje door 1 van de meiden met 4 gitaristen. En dat hadden ze allemaal in 7 weken ingestudeerd.

Na het concert werden de ouders gesplitst in een oudergroep muziek en een oudergroep sport. We maakten kennis met de beide contactleraressen van de muziekklas. 2 gedreven dames die enthousiast over hun klas en over hun vak vertelden. Daarna nog een rondleiding door de school. Het schoolgebouw is net een jaar oud, dus nog splinternieuw. Voor de muziekklassen zijn er vele mogelijkheden om ook tussendoor te oefenen. Er zijn 4 oefenruimtes met piano, waar de leerlingen ook na schooltijd in kunnen om te repeteren. Er is een grote zaal voor optredens, en een kleinere zaal. Ook nog 2 ensembleruimtes, met allerlei muziekinstrumenten, en een danszaal met spiegelwand. Geweldig om te zien. Dit is de link naar de website van de school, voor degenen die een idee willen krijgen hoe de school er uitziet: http://www.nord-osterdal.vgs.no/.

En vanmiddag vertrekken Tino, Loreena en ik voor een weekje naar Nederland. Matjo blijft thuis, die past op de dieren en moet ook nog werken volgende week. Hij brengt ons vanmiddag naar Gardermoen. Het programma voor de week in Nederland zit al behoorlijk vol, met allerlei bezoeken die we willen afleggen. En natuurlijk gaan we flink boodschappen doen, o.a. strooigoed voor het sinterklaasfeest dat in Tolga zal worden gehouden in november.

Concert

Afgelopen vrijdagavond hadden we de generale repetitie van "Biejjien vuelie", Solkvad met Frode Fjellheim en band in Røros. De band was nog niet helemaal compleet, de gitarist kon die avond niet aanwezig zijn. Maar dat mocht de pret niet drukken. De rest van de band bestond uit Ulla Pirttijärvi (een klein vrouwtje uit Fins Lapland die alle joikgedeeltes voor haar rekening nam), Hildegunn Øiseth (zij speelde trompet en bokkehoorn) en Snorre Bjerck (percussie). De bokkehoorn van Hildegunn is dus de hoorn van een geite- of schapebok. Magnar Storbekken (natuurinstrumentmaker uit Tolga en ook lid van Sneppen) had hem gemaakt. Heel bijzonder om te horen en zien wat Hildegun voor geluid uit die hoorn wist te toveren! De repetitie ging lekker en iedereen was na afloop tevreden.

"Biejjien vuelie" is een muzikale mis, waarin de traditionele Samische muziek gecombineerd wordt met elementen uit de Europese kerkmissen, zoals Kyrie, Gloria, Sanctus en Agnus Dei. Het resultaat is een heel speciale muziekmix.

Zaterdag moesten we om half 6 's avonds weer in Røros zijn. Net zoals vrijdag verzamelden we ons weer op het parkeerterrein bij Malmplassen in Tolga, waarna we met volle auto's weer naar Røros reden. Dit keer was ook de gitarist er en hebben we alles weer helemaal doorgenomen. Dit keer ging het iets minder, maar na een aantal stukken een paar keer extra doorgenomen te hebben, had iedereen er vertrouwen in dat het concert goed zou gaan. We waren rond 20 uur klaar met repeteren en aangezien het concert pas om 21.30 zou beginnen, hadden we dus een ruime pauze. Frode trakteerde ons op pizza's, waar we met z'n allen lekker van gesmuld hebben. Iets over negenen zijn we backstage gegaan en toen was het wachten tot het concert zou beginnen. Dat wachten vind ik altijd het ergste, want dan wordt je juist nerveus.

Om 21.30 uur konden we het podium op en konden we beginnen. Alleen bij het Gloria ging er iets fout. Onze dirigente was zo in trance dat ze vergat aan te geven dat we in moesten zetten. Gelukkig ging de rest prima. Dat vond ook het publiek en de journaliste van de Arbeidets Rett, zoals we gisteren in de krant konden lezen. Wat haar betrof, mocht het concert nog wel langer duren. Ze schreef o.a. dat het voor haar een beleving was alsof ze ondergedompeld werd in een oertijd met boven- en onderaardse mysteriën en magische en golvende geluiden.

Al met al vond ik het een heel bijzondere ervaring om aan zo'n concert mee te mogen werken en dat vonden ook alle andere Sneppenleden.

Zoekplaatje: waar sta ik? Frode Fjellheim is de man achter het keyboard.

Verder is het nog steeds genieten van de mooie herfstkleuren. Was het in het weekend wat minder, met veel wind en regen, deze week is het weer zonniger, maar wel kouder. De 1e nachtvorsten zijn een feit en 's ochtends is het vaak behoorlijk mistig. In de loop van de dag trekt de mist weg en wordt het weer zonnig.

De boom naast ons huis,

Zelfde boom, met stukje van de stal.

Uitzicht vanuit het keukenraam.

Mandalpotetfestival en de winter is in aantocht

Afgelopen zaterdagochtend zijn Matjo en ik naar Alvdal gereden met 3 dozen vol spullen, in de hoop er wat van te kunnen verkopen. We waren lekker bijtijds en konden op het gemak de tafel inrichten. Een kraam vond ik het niet, eerlijk gezegd. Dan denk ik toch meer aan de marktkramen in Nederland. Dit was gewoon een lange tafel. We stonden in de grote tent. Tegen half 11 arriveerden de eerste mensen. Het was lekker druk, maar helaas was de verkoop voor mij geen overdonderend succes. Ik heb wel wat verkocht, maar ik had zelfs de huur van de stand er niet uit. Ik kreeg van een paar mensen de tip om de kerstmarkten hier in de omgeving af te gaan in november en december. Waarschijnlijk zijn die meer geschikt voor mijn spullen dan zo'n potetfestival, want dat gaat toch meer om eten en voedsel. We hebben gelukkig wel een gezellige dag gehad. Weer leuke nieuwe mensen leren kennen: de beide buren. Aan de ene kant stond een mevrouw die dames- en kinderkleding verkocht. Ze had met Matjo op de etablercursus gezeten. Aan de andere kant stond een jongeman, die zijn zus en haar man meehielp met het verkopen van heerlijk versgebrandde koffie. Zijn zus en haar man waren onlangs van Ålesund naar Alvdal verhuist en zijn daar een koffiebranderij begonnen.

De tent waar we stonden met onze spullen, 2e kraam links.

 

We hadden de afgelopen weken al een stuk of 10 verdwaalde schapen in de wei lopen rond ons huis, maar sinds zaterdag zijn dat er een stuk of 40 geworden. Is weer erg gezellig, met al dat vrolijke gemekker en gerinkel van hun bellen.

Een gedeelte van de schapenkudde.

En na 3 heerlijke weken met superzonnig en warm herfstweer, is de temperatuur nu toch echt flink naar beneden. Zaterdag was het al koud in Alvdal, 10 graden. Gisteren was het afwisselend zonnig en regen en 's avonds zelfs de 1e natte sneeuw en een graad of 4. Ook vanochtend was het koud, toen ik om 9 uur Balto uitliet: 2 graden en er dwarrelde wat natte sneeuw naar beneden. De winter is nu toch echt in aantocht. Maar dat is niet abnormaal voor deze tijd van het jaar in dit gebied.

Positieve ontwikkelingen

De 1e positieve ontwikkeling is dat Matjo een opdracht heeft. Een kleine opdracht weliswaar, maar het begin is er! Dat er nog vele kleine en grote opdrachten mogen volgen!

Ook met de yogastudio zijn er positieve ontwikkelingen gaande. Afgelopen dinsdag had ik een yogaworkshop in Glåmos via de Fjøsakademiet van Lindsey, de dirigente van Sneppen. In oktober en november vinden er nog 2 workshops plaats. De workshops zijn voornamelijk bedoeld voor mensen boven de 40. Er was een mevrouw die begin dit jaar naar de yogadag van Anders en Berit, het yogastel uit Røros, was geweest. Ze vond het verschrikkelijk. Al die mensen die zich in allerlei bochten konden buigen. Ze deed haar best om zich ook in allerlei bochten te wringen, met als resultaat dat haar hele lichaam aan het eind van de dag pijn deed. Volgens mij is dit toch echt niet de bedoeling met yoga! Aan het eind van de workshop vertelde ze me dat ze de oefeningen erg behaaglijk vond en dat ze zich leniger voelde dan aan het begin van de workshop, zonder pijn in haar lijf! En zo hoort het ook.

De opkomst voor yogalessen in de yogastudio zelf was de afgelopen week zeer bedroevend. Maandag kwam er niemand en woensdagavond was er 1 persoon. Bij deze bedankt Daniëlle, want het was een gezellige les vond ik, zo met z'n 2en! Ook de gepensioneerden lopen niet erg hard, maandagochtend had ik 1 trouwe klant, die een privéles van me kreeg.
Maar afgelopen donderdag ben ik gaan praten met Gudrun van de Frivilligsentrale in Tynset. Aud Mary had dat al eens een paar keer tegen me gezegd, dat ik dat eens moest doen. En nu blijk ik Gudrun dus al te kennen. Ze is de vriendin van 1 van mijn yogaklanten die in het voorjaar de beginnerscursus heeft gedaan en ik heb haar (en hem) ook ontmoet op de gezellige zangavond bij buurvrouw Vigdis. Gudrun was zeer enthousiast over mijn idee, dus ga ik vanaf 15 oktober 3 woensdagen in de maand van 10 tot 11 uur yogales geven aan de gepensioneerden in Tynset. Ik mag de ruimte gratis gebruiken en alle opbrengsten zijn voor mij, Gudrun hoefde er niks voor te hebben! Geweldig, zulke mensen!

Donderdag had ik ook contact met Kersti van het fitnisscentrum in Tolga dat in oktober opengaat. Ze hadden met al gevraagd of ik daar yoga wilde geven, maar de ruimte bleek achteraf toch te klein te zijn. Maar we gaan wel samenwerken. Op woensdagavond is er een les spinning/krachttraining van 6 tot half 8 en we gaan proberen de mensen daarna richting mijn yogastudio te krijgen om de spieren lekker te strekken en te ontspannen. We gaan dus ook reclame voor elkaar maken. Hopelijk gaat dit wat opleveren!

In mijn winkeltje heb ik nu ook beelden staan van Christel Moen, degene waar ik eind juli mocht exposeren in haar kleine galerie bij haar huis. En binnenkort komen er ook schilderijen te hangen Kirsti Arnesen, een lokale kunstenares die mooie dingen schildert. Ze waren allebei erg blij toen ik vroeg of ze hun spullen bij mijn in de studio/winkel wilden zetten/hangen. Als het tot een verkoop komt, is 20% van de verkoopprijs voor mij.

En morgen is de vuurdoop voor mijn zelfgemaakte spulletjes op het Mandelpotetfestival in Alvdal. Erg spannend.We gaan er in ieder geval een gezellige dag van maken, Matjo en Loreena gaan in ieder geval ook mee.

Eén van de beelden van Christel

De nieuwste theelichtjes.

Lokalmatdag Tolga en Loreena's verjaardag

Hoog tijd voor een update!
Ik ben nu 2 weken bezig met het winkeltje. Er is nog niet veel klandizie, maar het bezig zijn bevalt met wel. Ik heb al heel wat spulletjes gemaakt en heb me nu aangemeld voor het Mandalpotetfestival in Alvdal a.s. zaterdag om daar met een stand te gaan staan. Ik ben heel benieuwd wat mensen van de spullen vinden en of ze het ook willen kopen!

Bij 1 van de kasten in de winkel/yogastudio, vol met spullen.

 De yogalessen zijn nog erg rustig, maar ik hoor veel mensen zeggen dat ze in oktober weer willen beginnen. Ik ga na de herfstvakantie (hier van 4 t/m 12 okt) op maandagavond 8 weken lang een yogacursus geven in Os, net als in het begin van het jaar. Dus blijft alleen de woensdagavond nog over voor yogalessen in Tolga. Als iedereen echt na de herfstvakantie gaat beginnen, is mijn zaaltje misschien wel te klein. Misschien moeten er dan 2 lessen op 1 avond komen: 1 van 17.45 tot 19.15 en 1 van 19.30 tot 21.00. We zullen het zien.

De afgelopen 2 weken hebben we met het koor geoefend voor de Lokalmatdag in Tolga op 13 september. En we zijn ook al begonnen met het oefenen voor het Sørsamisk Kulturfestival op zaterdag 27 september. Dat wordt weer een aparte belevenis. De muziek is in ieder geval apart.

Gisteren, 13 september, was het dan voor de 4e keer Lokalmatdag in Tolga, een soort braderie met alleen maar lokaal geproduceerd voedsel. De stands staan op de erven van verschillende boerderijen rond de Gamle gata (het oude straatje) in Tolga. Er was dit jaar heel veel aandacht besteed aan de sfeer. Een aantal Tolginger voerden op straat kleine toneelstukjes op, erg leuk. Ook Sneppen was natuurlijk weer van de partij. Eerst vrijdagavond in Malmplassen, waar de Egil Storbekkenprijs en 2 jongerenprijzen werden uitgedeeld. Wij mochten de avond afsluiten met 2 liedjes uit ons zomerconcert, waarvan 1 liedje gecomponeerd was door Egil Storbekken. De volgende dag stonden we weer met koffie en gebak in de Dølgarden. Daar was dit keer ook een podium gebouwd, waar diverse artiesten en gezelschappen op traden. Het was een supergezellige dag weer.

Gamle Gata

Koffie en gebak verkopen in de stand van Sneppen.

Eén van de boerderij-erven.

Dølgarden, waar Sneppen de scepter zwaaide deze dag.

Sneppen op het podium.

Loreena had op haar verjaardag een dressuurwedstrijd op Storsteigen in Alvdal. Ze moest om 8 uur al bij Elin zijn, haar paardrijlerares. Terwijl ik in Tolga was, zijn Matjo en Tino naar Alvdal gereden om naar Loreena te kijken. Daarna zijn ze naar Tynset gereden, om de verjaardagstaart op te halen bij Bakkerij Waagans. Daarna zijn ze even naar Tolga gereden om naar mij te komen kijken en tegen 3en zijn ze Loreena weer op gaan halen. Loreena is geëindigd op de 2e plaats, dus dat was hartstikke goed!

Thuisgekomen, heeft ze alvast cadeau's gekregen van Matjo en Tino en toen ik thuis kwam rond kwart voor 5 kreeg ze het laatste cadeau. 

Een bord van PIP-studio.

En een hip shirt.

 's Avonds kreeg ze ook haar 1e rijles, want vanaf je 16e mag je hier gaan oefen rijden met één van je ouders als rij-instructeur. Het viel niet tegen, volgens mij heeft ze er wel gevoel voor.

Filmpje!

Ook nog maar een filmpje van Tino.

 Zondag hadden we zo'n beetje alle Nederlanders uitgenodigd die we kennen hier in de omgeving. Bij elkaar kwamen er zo'n 25 Nederlanders. Het was werkelijk superweer, dus we konden het heerlijk buiten vieren. Het was een gezellige boel, er werd afgewisseld tussen de veranda en het grasveld en op het laatst speelde Henk nog wat liedjes op de gitaar van Tino. Om 14 arriveerde de 1e visite en tegen zevenen gingen de laatsten weer op huis aan.

Meer foto's onder link Foto's en filmpje september 2014.

Bessen plukken, de berg op en koorrepetitie

Afgelopen zaterdag zijn we aan het eind van de ochtend eerst met z'n viertjes naar Tynset gereden voor de verjaardag van André. We waren nog niet bij André en Linda geweest. We hebben heerlijke taart gegeten (André is banketbakker bij bakkerij Waagans in Tynset) en hebben gezellig gepraat over o.a. het leren van de Noorse taal. Daarna zijn we nog even sokken gaan kopen bij de Europris voor Tino en toen weer naar huis. Rond een uur of 3 zijn Matjo en ik naar Olaberget gereden en hebben daar een heleboel bessen geplukt. Heerlijk om zo in het bos te kunnen rondstruinen.

Zondagochtend zijn Matjo en ik weer naar Olaberget gereden. We hebben daar de auto neergezet en zijn via de grusvei naar het beginpad van de Langfjellhogna gelopen. Achteraf gezien hadden we daar beter de auto neer kunnen zetten, want door die extra kilometers in het begin haalde ik de top dus niet. Of ik moet eens wat aan mijn conditie gaan doen, dat zou natuurlijk ook kunnen. Ondanks dat de zon niet scheen, was het een mooie tocht. Prachtig met al die herfstkleuren. En weer een heleboel bessen. Dit keer maar geen bessen geplukt, maar er af en toe eentje (of meerdere) gegeten.

De Langfjellhogna

Heel veel blauwe bessen, mjammie

Kiekeboe

Bessendief

En weer terug naar beneden.

Een heleboel rode bosbessen langs de kant van de weg.

De volgende dag had ik flink wat spierpijn. Dat was ook de 1e dag van het yoga herfstseizoen en zoals elk jaar komt dat ook nu weer langzaam op gang. 's Ochtends was er nog niemand voor de Yoga voor gepensioneerden en 's avonds kwam er eentje voor de gewone yoga. Toch lekker een yogasessie gedaan met z'n 2tjes. Verder zit ik nu overdag in m'n winkeltje, allerlei leuke spulletjes te maken. Is niet bepaald een straf :-)

Dinsdag is nu mijn vrije dag. Kan ik het huishouden een beetje doen. En gisterenavond was het weer de 1e repetitie na het concert van 1 augustus. We moesten gelijk aan de slag voor 13 september, de Lokal Matdag, waar we 2x moeten zingen. We doen een aantal liedjes, die we ook op het concert gedaan hebben, inclusief de regie. En 27 september gaan we meedoen met het Sørsamisk (zuid samisch) festival in Røros. We gaan meezingen in het stuk Biejjien vuelie - Solkvad van de componist Frode Fjellheim. Dit is een joik die een mengsel is van samisch en latijns en Frode heeft Sneppen gevraagd of de koorstukken voor ons rekening willen nemen. We hebben gisteren al wat geoefend en het wordt leuk!